Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΣΤΟ ΝΕΟ ΚΥΚΛΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Με τα μάτια στραμμένα στις πολιτικές εξελίξεις την Ελλάδα τώρα, και στην Ισπανία το φθινόπωρο, οι διεθνείς αγορές κεφαλαίου, παριμένουν το πως θα κινηθούν οι μεγάλες Κεντρικές Τράπεζες για να αντιμετωπίσουν την μείζονος σημασίας νομισματική αναταραχή στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα.

Το “κλειδί” των εξελίξεων κρατά στα χέρια της η πρόεδρος της Κεντρικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, η κα Γιέλλεν και αφορά στο πώς και πότε θα δρομολογήσει τη διαδικασία αύξησης επιτοκίων στο δολάριο μετά το τέλος των προγραμμάτων ποσοτικής χαλάρωσης τον Οκτώβριο.

Ήδη οι αγορές κεφαλαίου έχουν αρχίσει να αντιδρούν στην προοπτική αυτή που έγινε περισσότερο “πειστική” από τη στιγμή που η Fed έκανε πράξη την αρχική προειδοποίηση του Μ. Μπερνάνκι για το κλείσιμο της χρηματοδοτικής κάνουλας στο διεθνές τραπεζικό σύστημα. Τώρα η προοπτική αύξησης των επιτοκίων ασκεί μια ακόμα πιο βίαιη αντίδραση καθώς ο “δανεισμός” αυτός σε δολάρια που έχει γίνει σε σχεδόν μηδενικά επιτόκια θα πρέπει να αποπληρωθεί με υψηλότερο κόστος όταν τα επιτόκια αρχίσουν να αυξάνονται…

Η πίεση αυτή έχει προκαλέσει – σε συνδυασμό με ισχυρές γεωπολιτικές αναταράξεις – μια ισχυρή τάση επιστροφής κεφαλαίων η οποία ισοδυναμεί με “έξοδο” επενδύσεων (χρηματοοικονομικού κυρίως χαρακατήρα) στις αναδυόμενες οικονομίες. Αποτέλεσμα αυτής της τάσης είναι η πρόσφατη κρίση στη Ρωσία και η κατάρρευση του ρουβλιού, στη Λ. Αμερική, τη Ν. Αφρική και τη Ν.Α. Ασία, αλλά και στη γειτονική Τουρκία της οποίας η λίρα διολισθαίνει με ταχύτατους ρυθμούς χωρίς να έχει τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της Ρωσίας…

Από την άλλη πλευρά το δεύτερο “κλειδί” βρίσκεται στα χέρια της ΕΚΤ και του κ. Ντράγκι απέναντι στον οποίο αυξάνονται οι πιέσεις προκειμένου να εκτονώσει τη δραματαική αυτή ένταση αναλαμβάνοντας η ίδια τον ρόλο της Fed προχωρώντας σε ενα ευρωπαϊκό πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης με αγορές κρατικών και εταιρικών ομολόγων. Απέναντι στην προοπτική αυτή που ισοδυναμεί με τύπωμα χρήματος αντιδρά το Βερολίνο, αλλά η Ευρωζώνη βρίσκεται ήδη διασπαμένη απέναντι στην επιλογή αυτή καθώς η πλειονότητα των ευρωπαϊκών οικονομιών γλιστράει αργά αλλά σταθερά τον φαύλο κύκλο της ύφεσης και της υπερχρέωσης.

Πληροφορίες αναφέρουν οτι η ΕΚΤ θα αποφύγει να κάνει την όποια επιλογή στις 22 Ιανουαρίου που συγκαλείται το Συμβούλιο Νομισματικής Πολιτικής στη Φρανκφούρτη. Αντίθετα αναμένονται αποφάσεις στις 5 Μαρτίου οπότε μέχρι τότε θα έχει “κατασταλάξει” η ισορροπία στο εσωτερικό της ανοικτά πλέον διασπασμένης Ευρωζώνης. Τότε άλλωστε αναμένεται χρονικά ότι θα έχει κατασταλάξει η κατάσταση στην Ελλάδα και θα έχει φανεί το αν θα χρειασθούν και δεύτερες εκλογές για να σχηματισθεί κυβέρνηση ή όχι.

Σε κάθε περίπτωση και οι αντιδράσεις των κεντρικών τραπεζιτών θα είναι “προσαρμοσμένες” στο νέο τοπίο.

Γ. Αγγ.