Εισαγωγικό σημείωμα: Το παρόν κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Κόκκινος Στρατός (Красная Армия) του Κουρσκ τον Μάιο του 1918, κατά τους πρώτους μήνες της Σοβιετικής Εξουσίας και εν μέσω του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου.1Η εφημερίδα «Красная Армия» (Κόκκινος Στρατός) ήταν όργανο των σοβιετικών αρχών της περιοχής Κουρσκ και εκδιδόταν κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου (1918–1922).
Στη ζωή των ανθρώπων υπάρχει μια κραυγαλέα αδικία, χαραγμένη σαν κόκκινη γραμμή: άλλοι μοιάζουν γεννημένοι για να εξουσιάζουν δεσποτικά τους υπόλοιπους και να περνούν τη ζωή τους μέσα στην άνεση και την απόλαυση, ενώ άλλοι μοχθούν, υποφέρουν, ζουν μέσα στη φτώχεια, στη θλίψη, στις ατέλειωτες στερήσεις και στην ανάγκη.
Αυτή η ανισότητα δεν στηρίζεται ούτε στις αρετές της μιας τάξης ούτε στα ελαττώματα της άλλης. Είναι άδικη στην ίδια της την ουσία και γι’ αυτό πρέπει να ξεριζωθεί.
Η Οκτωβριανή Επανάσταση2Η Οκτωβριανή Επανάσταση πραγματοποιήθηκε στις 25 Οκτωβρίου (7 Νοεμβρίου με το νέο ημερολόγιο) 1917 και οδήγησε στην ανατροπή της Προσωρινής Κυβέρνησης από τους Μπολσεβίκους. κατέκτησε αυτά τα δικαιώματα για τους εργαζόμενους. Μα πρέπει να θυμόμαστε πως για να υπερασπιστούμε τις κατακτήσεις αυτές χρειάζεται πραγματική δύναμη, υλική και φυσική δύναμη.
Χρειαζόμαστε έναν πειθαρχημένο, ενιαίο στρατό, πάνω στον οποίο θα στηριχθεί η υπεράσπιση της σοβιετικής εξουσίας -της εξουσίας των εργαζομένων- ώσπου ολόκληρος ο λαός να μορφωθεί, να εκπαιδευτεί και να γίνει ικανός να υπερασπιστεί την πατρίδα μέσα από την καθολική στρατιωτική εκπαίδευση και τον γενικό εξοπλισμό του λαού.
Στηριγμένοι στον σοσιαλιστικό Κόκκινο Στρατό3Ο Κόκκινος Στρατός ιδρύθηκε επίσημα τον Ιανουάριο του 1918 με πρωτοβουλία της σοβιετικής κυβέρνησης για την υπεράσπιση της επανάστασης., θα μπορέσουμε ελεύθερα να δημιουργήσουμε και να οικοδομήσουμε τη ζωή πάνω στα θεμέλια που υπαγορεύει η λαϊκή θέληση.
Πρέπει να θυμόμαστε: στα μάτια των ισχυρών, ο αδύναμος είναι πάντα ένοχος. Αν είμαστε δυνατοί, κανείς δεν θα τολμήσει να μας αδικήσει. Ας ξεπλυθεί το στίγμα της σκληρής ειρήνης4Αναφορά στη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ (Μάρτιος 1918), την οποία οι Μπολσεβίκοι θεωρούσαν αναγκαστικό και προσωρινό συμβιβασμό. -αναγκαίας και επιβεβλημένης εξαιτίας της διάλυσης του στρατού- με τον πλήρη θρίαμβο της ελευθερίας και με τη μόνιμη σταθεροποίηση της σοβιετικής εξουσίας: της εξουσίας του λαού, της εξουσίας των εργαζόμενων μαζών, της εξουσίας των φτωχών.
Όπως ο παλιός στρατός παρέδιδε την απόλυτη εξουσία στους μονάρχες, ενάντια στη θέληση και στα συμφέροντα του λαού, επιτρέποντάς τους να ποδοπατούν τη λαϊκή βούληση, έτσι τώρα ο Κόκκινος Στρατός θα σταθεί φρουρός των συμφερόντων των εργαζομένων, των εργατών και όλων των κατακτήσεων της επανάστασης.
Η δημιουργία του Κόκκινου Στρατού δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να συγχέεται με την παλιά ιδέα του μιλιταρισμού.
Όπως ειπώθηκε παραπάνω, ο Κόκκινος Στρατός θα αποτελέσει μια αναγκαία κοινωνική και φυσική δύναμη, ένα μεταβατικό στάδιο προς την καθολική στρατιωτική εκπαίδευση και τον εξοπλισμό του λαού.
Ιστορικό σημείωμα
Πριν περάσουμε στη σύγχρονη ανάπτυξη του μιλιταρισμού, ας κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή.
Η εφεύρεση των πυροβόλων όπλων έφερε πλήρη ανατροπή όχι μόνο στους τρόπους διεξαγωγής του πολέμου, αλλά και στις σχέσεις ανάμεσα στις κυρίαρχες και στις υποταγμένες τάξεις.
Το θωρακισμένο ιππικό των ιπποτών ηττήθηκε από τα τουφέκια και τα κανόνια των κατοίκων των πόλεων. Η έκβαση των μαχών άρχισε πλέον να εξαρτάται από το πεζικό και το πυροβολικό.
Μόνο όμως ύστερα από περισσότερα από τριακόσια χρόνια εφευρέθηκε ένα όπλο πλήρως κατάλληλο για το πεζικό. Το χρησιμοποίησε ο Φρειδερίκος Β΄5Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας (1712–1786), γνωστός ως «Φρειδερίκος ο Μέγας», διακρίθηκε για τις στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις και τις τακτικές του καινοτομίες. στη μοναδική τότε μορφή μάχης -τη μετωπική τακτική- την οποία ο ίδιος τελειοποίησε.
Στον αγώνα για την ανεξαρτησία, οι Αμερικανοί6Αναφορά στον Αμερικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1775–1783)., έχοντας αποκτήσει μεγάλη δεξιοτεχνία στη σκοποβολή, αντιπαρέθεσαν στον δυσκίνητο μετωπικό σχηματισμό ευέλικτα και απλωμένα αποσπάσματα τυφεκιοφόρων, των οποίων τα πυρά διέλυαν κυριολεκτικά το μέτωπο.
Στους γαλλικούς επαναστατικούς πολέμους, όμως, η μάχη των τυφεκιοφόρων αποδείχθηκε ανίκανη να συντρίψει τη δύναμη των στρατών του συνασπισμού. Έτσι βρέθηκε ένας σχηματισμός μάχης που επέτρεπε τη χρήση μεγάλων μαζών στρατού: η φάλαγγα.
Αλλά και η φάλαγγα, τελειοποιημένη από τον Ναπολέοντα7Ναπολέων Βοναπάρτης (1769–1821), Γάλλος στρατιωτικός και αυτοκράτορας, του οποίου οι στρατηγικές και τακτικές επηρέασαν βαθιά τη νεότερη πολεμική τέχνη. τόσο από τακτική όσο και από στρατηγική άποψη, ηττήθηκε μετά την εφεύρεση του οπισθογεμούς τουφεκιού· γιατί οι τυφεκιοφόροι, ανοίγοντας πυρ σε πυκνές μάζες, έλουζαν τις φάλαγγες με χαλάζι από σφαίρες, κάτω από το οποίο αυτές κυριολεκτικά έλιωναν.
Οι επιτυχίες της Πρωσίας8Κυρίως αναφορά στις πρωσικές νίκες του 1866 και του 1870–71, που οδήγησαν στην ενοποίηση της Γερμανίας. ανάγκασαν και τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις να εισαγάγουν συστήματα ενισχυμένης πολιτοφυλακής, το λεγόμενο Λάντβερ9Λάντβερ: εφεδρική λαϊκή πολιτοφυλακή που εισήχθη στην Πρωσία στις αρχές του 19ου αιώνα.. Έτσι ο στρατός έγινε ο κύριος, αυθύπαρκτος σκοπός του κράτους. Ο ρόλος των εθνών φαινόταν να περιορίζεται απλώς στο να παρέχουν στρατιώτες και να τους τρέφουν. Τα ολοένα αυξανόμενα κρατικά χρέη ήταν αναπόφευκτο, τελικά, να οδηγήσουν σε κατάρρευση ολόκληρο το κρατικό οικοδόμημα.
Και ακόμη περισσότερο, επειδή η αδιάκοπη προσπάθεια των κρατών να γίνουν στρατιωτικά ισχυρότερα από τους γείτονές τους τα ανάγκαζε να στρέφουν όλο και μεγαλύτερη προσοχή στην καθολική στρατιωτική θητεία.
Μέσα σε τέτοιες συνθήκες, όταν ολόκληρος ο λαός μάθει να χειρίζεται τα όπλα, τότε, μόλις αποκτήσει συνείδηση και εκφράσει τη δική του θέληση, θα μπορέσει να εξεγερθεί ενάντια στην κυριαρχία του μιλιταρισμού — δηλαδή ενάντια στην εξουσία της ένοπλης δύναμης που προορίζεται αποκλειστικά για τους προσωπικούς και ιδιοτελείς σκοπούς της μοναρχίας.
Η ανάπτυξη του μιλιταρισμού θα σκοτώσει τον μιλιταρισμό
Έτσι, η αδιάκοπη ενίσχυση του μιλιταρισμού οδηγεί τελικά στην καθολική στρατιωτική θητεία: αναγκάζει τους πάντες να μάθουν τη χρήση των όπλων και, τη στιγμή που ξυπνά η συνείδηση και εμφανίζεται η θέληση για δράση, δίνει στον λαό τη δυνατότητα να εξεγερθεί και να ανατρέψει την κυριαρχία των τυράννων.
Έχουμε ήδη ανατρέψει τη μοναρχία, έχουμε αποκηρύξει τον πόλεμο και τον μόνιμο στρατό, και αγωνιζόμαστε να οικοδομήσουμε τη ζωή του λαού πάνω σε νέα θεμέλια. Η Επανάσταση γεννήθηκε για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των εργατών· ανέτρεψε τον μονάρχη και ολόκληρο το καθεστώς που είχε χτιστεί επί αιώνες για να υποδουλώνει τις εργαζόμενες μάζες. Απορρίπτοντας τον σημερινό στρατό, που στηρίζεται στον μιλιταρισμό, δημιουργούμε μια σοσιαλιστική Κόκκινη Στρατιά — προσωρινά, για την υπεράσπιση των επαναστατικών κατακτήσεων. Στο μέλλον, όμως, θα εφαρμόσουμε την καθολική στρατιωτική εκπαίδευση και τον εξοπλισμό του λαού.
Λαϊκοί στρατοί
Με την καθιέρωση ενός λαϊκού στρατού, η δυνατότητα επιθετικών πολέμων καταργείται. Όσοι είναι ικανοί για στρατιωτική υπηρεσία καλούνται μόνο για σύντομες περιόδους εκπαίδευσης· σε περίπτωση επίθεσης ή πολέμου, αναπτύσσονται σύμφωνα με σχέδιο καταρτισμένο εκ των προτέρων, σχηματίζονται σε μονάδες καθορισμένης σύνθεσης και, με τη βοήθεια ενός αμυντικού συστήματος, προστατεύουν τη χώρα από τον εχθρό.
Ένας ελεύθερος λαός δημιουργεί ένα νέο λαϊκό κράτος. Δεν υπάρχει πια θέση για την απόλυτη μοναρχία που χάθηκε. Οι τσάροι, τους οποίους δόξασε η ιστορία, δεν ήταν παρά τερατώδεις εγκληματίες που θεμελίωσαν τα βασίλειά τους μέσα σε ποτάμια αίματος.
Εμείς οι ίδιοι είμαστε οι σιδηρουργοί της ευτυχίας μας. Δεμένοι σε μια αδιάσπαστη αλυσίδα εργαζομένων, εργατών και καταπιεσμένων, θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για την οικοδόμηση μιας νέας ζωής. Δεν θα σταθούμε σε ημίμετρα· για ένα διάστημα θα ξεχάσουμε ακόμη και το οκτάωρο10Το οκτάωρο αποτελούσε βασικό εργατικό αίτημα του διεθνούς εργατικού κινήματος και είχε ήδη κατοχυρωθεί νομοθετικά στη Σοβιετική Ρωσία το 1917. Το σημείο αυτό αντανακλά τις έκτακτες συνθήκες του εμφυλίου πολέμου. και θα δημιουργήσουμε την ισχυρή, ακλόνητη εξουσία του λαού — ενός ελεύθερου λαού, διαπαιδαγωγημένου στο πνεύμα των πολύτιμων ελπίδων και επιδιώξεων όλων των διεθνιστών.
Το ζήτημα της καθολικής στρατιωτικής εκπαίδευσης συνδέεται στενά με τη διαπαιδαγώγηση: πρέπει να μάθουμε να χειριζόμαστε τα όπλα, να αποκτήσουμε συνείδηση και να είμαστε ικανοί να εκφράσουμε τη δική μας θέληση.
Ας γίνει σύνθημα στην οικοδόμηση της νέας ζωής η σκέψη:
«Καθένας που είναι ικανός για εργασία οφείλει να εκτελεί κάποια μορφή εργασίας, και το κράτος είναι υποχρεωμένο να εξασφαλίζει σε κάθε πολίτη τα μέσα της ύπαρξής του».
Ι. Γκρόζα
Συνεργάτης του Τμήματος Καθολικής Στρατιωτικής Εκπαίδευσης
Μετάφραση – υποσημειώσεις Άρης Μαραβάς
Υποσημειώσεις