ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Η "ΑΝΑΚΑΜΨΗ"... ΑΡΓΕΙ!

Οικονομία: Η “ανάκαμψη”… αργεί!

 

Με απότομη προσγείωση κινδυνεύει το success story που έχει επιχειρήσει να σκηνοθετήσει η κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες πατώντας σε μισές αλήθειες που έχουν να κάνουν με την οικονομική πραγματικότητα της χώρας αλλά και του διεθνούς περιβάλλοντός της. 

Η πρώτη μισή αλήθεια είναι πως ρηχαίνει η ύφεση, η δεύτερη πως επετεύχθη πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμόκαι η τρίτη πωςη ελληνική βιομηχανία υποκαθιστά την παραγωγήπολλών εισαγωγών. 

Με βάση αυτές τις μισο-αλήθειες, θα επιχειρήσει η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου να πείσει τους νέους ενοίκους της γερμανικής καγκελαρίας και τους Τροϊκανούς, αλλά και τους κατοίκους αυτής της χώρας, ότι το τρίτο πακέτο διάσωσης του χρεοκοπημένου ελληνικού καπιταλισμού δεν πρέπει να περιέχει νέα μέτρα λιτότητας παρά μόνο ελάφρυνση του υπέρογκου δημοσίου χρέους και κοινοτικά κονδύλια για επενδύσεις στη χώρα.

 Ωστόσο, πως μπορεί να πεισθεί κανείς για κάτι τέτοιο όταν το “μότο”  αυτό  (ότι δηλαδή θα έλθει του χρόνου ανάκαμψη) ακούγεται από τους κυβερνώντες κάθε χρόνο μετά το 2010, όταν κάθε προηγούμενος χρόνος αν και άθλιος είναι λιγότερο άθλιος από τον τωρινό, όταν το ίδιο το Μνημόνιο προβλέπει κρυφές περικοπές σε συντάξεις, μισθούς, κοινωνικές δαπάνες, όταν έχουν απαξιωθεί δραματικά οι παραγωγικές δυνάμεις της χώρας, όταν όλο το διεθνές, ευρωπαϊκό και περιφερειακό περιβάλλον της χώρας μυρίζει μπαρούτι ή ακόμα έχει ανάψει κιόλας φωτιά; 

Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι : 

Πως δεν θα κοπούν άλλο οι συντάξεις -όπως λέει η κυβέρνηση- όταν το Μνημόνιο προβλέπει πως τα ασφαλιστικά ταμεία θα πληρώνουν συντάξεις, φάρμακα, παροχές υγείας με βάση τα έσοδά τους αποκλειστικά από ασφαλιστικές εισφορές; Σήμερα μόλις το 1/3 των εσόδων των ταμείων προέρχονται από τις ασφαλιστικές εισφορές και τα υπόλοιπα 2/3 από Κρατική επιχορήγηση και άλλες μεταβιβάσεις. Το Μνημόνιο λέει πως τα 2/3 αυτά πρέπει να κοπούν και να αντικατασταθούν από απευθείας πληρωμές του ίδιου του λαού, όπως φαίνεται από την αύξηση του εισιτηρίου στα Νοσοκομεία…

Τι νόημα έχει να λέει η κυβέρνηση ότι δεν θα κοπούν οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων, όταν μέχρι τέλος του 2015 ο συνολικός αριθμός θα έχει μειωθεί κατά 20% λόγω κινητικότητας, απολύσεων και, προπαντός, λόγω  μη – προσλήψεων ; Ακόμα κι αν δεν κοπούν άλλο οι εντελώς κουτσουρεμένοι μισθοί στο δημόσιο, το συνολικό εισόδημα που χάνει η εργατική τάξη από τη μη – απασχόληση ενός κομματιού της στο δημόσιο δεν υποκαθίσταται από κάποια απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα. Οι 200.000 που δεν μπήκαν στο δημόσιο τα τελευταία πέντε χρόνια, δεν βρήκαν πουθενά αλλού δουλειά, όπως φαίνεται από την αύξηση της ανεργίας κατά… 900.000 κατά το ίδιο διάστημα…

Οι νέες αυτές κυριολεκτικά προδιαγεγραμμένες περικοπές στις μισθολογικές και κοινωνικές δαπάνες δεν μπορούν να ρίξουν παραπέρα την καταναλωτική ζήτηση και, έτσι, να συντηρήσουν την ύφεση και το 2014

Τα έσοδα από τον τουρισμό δεν αρκούν για να αναχαιτίσουν τις υφεσιακές τάσεις, καθώς αυτά σταματάνε στις ταξιδιωτικές εισπράξεις, δηλ. τα εισιτήρια και δεν περνάνε στο τζίρο των επιχειρήσεων που ζουν από τον τουρισμό (ξενοδοχεία, εστιατόρια), ούτε στα έσοδα του κράτους (ΦΠΑ, φορολογία εισοδήματος και ακίνητης περιουσίας), αλλά ούτε και στα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων λόγω της εκτίναξης της μερικής και ανασφάλιστης εργασίας στον κλάδο. 

Ούτε όμως και τα έσοδα της καθημαγμένης από την ύφεση ελληνικής βιομηχανίας φαίνεται ότι ανακάμπτουν από την αυξημένη κατανάλωση τους θερινούς μήνες λόγω της έλευσης ξένων τουριστών. Το αντίθετο μάλιστα, αυξάνεται η εισαγωγή  επεξεργασμένων προϊόντων, γεγονός που δεν αποτυπώνεται στην αξία των συνολικών εισαγωγών εξαιτίας της μεγάλης φθήνιας τους σε σχέση με το παρελθόν. Το γεγονός αυτό καταρρίπτει και το μύθο της υποκατάστασης των εισαγωγών από εγχωρίως παραγόμενα προϊόντα. 

Από την άλλη μεριά, οι εξαγωγές ελληνικών προϊόντων δεν μπορούν να κάνουν το άλμα που απαιτείται για να συμπαρασύρουν το ΑΕΠ. Ακόμα και αν έλθει ανάκαμψη στην ευρωζώνη, αυτή θα ειναι πολύ αργή, ενώ κλείνουν οι πόρτες στη Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή εξαιτίας της αποσταθεροποίησης αλλά και της γεναίας εισόδου των κινεζικών προϊόντων στην εν λόγω περιοχή. Ταυτόχρονα, απαιτούνται ξένα ιδιωτικά (μιας και κρατικά δεν υπάρχουν, ενώ τα κοινοτικά αργούν ακόμα…) κεφάλαια για να χρηματοδοτήσουν ένα ελληνικό -κατά τ’ άλλα εξαγωγικό – άλμα, δεδομένης της χρεοκοπίας των ελληνικών τραπεζών και βιομηχανιών. Για να έλθουν, όμως, τα κεφάλαια όχι μόνο ζητούν ακριβά  ανταλλάγματα στο μισθολογικό – ασφαλιστικό – φορολογικό  αλλά και στο…. πολιτικό καθεστώς, αλλά και τα χρήματα που θα επιστρέψουν στις έδρες αυτών των κεφαλαιούχων ως κέρδη θα είναι πολύ περισσότερα από εκείνα που θα μείνουν στη χώρα. 

Δ.Κ. 

 

τεύχος#556# Σάββατο 28 Σεπτεμβίου 2013