Σκοταδιστικός μισογυνισμός

Την προηγούμενη εβδομάδα είδαμε με έκπληξη μια αφίσα τεράστιου μεγέθους στο μετρό με θεματική ενάντια στις αμβλώσεις. Οι αμβλώσεις ως φόνος και η γυναίκα που δεν επιθυμεί να κυοφορήσει ως απεχθής φόνισσα. Έπειτα από έντονες αντιδράσεις στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης το υπουργείο μεταφορών αναγκάστηκε να αποσύρει την αφίσα. Δυστυχώς πρόκειται για μία νέα καμπάνια σκοταδιστική, μεσαιωνική, αντιεπιστημονική και προπάντων προσβλητική απέναντι στις γυναίκες.

Με αφορμή τις κραυγές των προερχόμενων κυρίως από τη ακροδεξιά πλευρά του πολιτικού φάσματος, ότι δήθεν φιμώνονται, ότι δήθεν επιβάλλεται ο “αριστερόστροφος φασισμός” βάζουν στην ατζέντα της συζήτησης απλοϊκά και επικίνδυνα δίπολα: Ή θα λέω ό,τι θέλω, όπου θέλω, ή, διαφορετικά, θα φωνάζω ότι υφίσταμαι φίμωση.

Το πόσο σαθρό είναι αυτό το επιχείρημα, μέσα στην μανιχαϊστική του λογική, είναι εμφανές στην τηλεόραση για παράδειγμα. Στο τηλεοπτικό τοπίο υπάρχει το ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο, το ΕΣΡ, με αρμοδιότητα να ελέγχει αν αυτά που προβάλλονται πληρούν κάποιες προϋποθέσεις. Τα προγράμματα δεν είναι ανεκτά, και τιμωρούνται με πρόστιμο ή και με διακοπή προγράμματος όταν χαρακτηρίζονται -ανάμεσα σε άλλα- από:
Υποτίμηση της ανθρώπινης αξίας, χυδαίο λόγο και προσβολή προσωπικότητας.

Και μια που μιλάμε για ΕΣΡ, η Τατιάνα Στεφανίδου, αυτή η εγκάθετη απεχθής περσόνα που έκανε κανιβαλισμό πάνω στο πτώμα του Ζακ Κωστόπουλου ρωτώντας το κοινό της αν ήταν σωστό ή όχι να λιντσαριστεί ο Ζακ, πριν μερικές μέρες έκανε διαδικτυακή δημοσκόπηση για το αν έπρεπε ή όχι να κατέβει η συγκεκριμένη αφίσα. Οι δημόσιες συχνότητες, οι θεσμοί και η πολιτεία έχουν υποχρέωση να προάγουν την καλλιέργεια υπευθύνων και ενήμερων πολιτών, την ψυχαγωγία ως αγωγή της ψυχής και όχι ως εκχυδαϊσμό, τον σεβασμό στην αξιοπρέπεια και στα ανθρώπινα δικαιώματα. Έχεις λοιπόν ναι μεν δικαίωμα να λές ότι θές, μπορείς να διαδίδεις αντι-επιστημονικά και σκοταδιστικά ψεύδη, αλλά ο πολίτης και η πολιτεία που προασπίζει αυτά τα δικαιώματα, δεν έχει καμία υποχρέωση να σου δώσει και βήμα να τα διαδίδεις.
Μέσα σε ένα περιβάλλον που οι ανισότητες, οι διακρίσεις και η φτώχεια αυξάνεται, είναι τουλάχιστον υποκριτικό το ενδιαφέρον για τη ζωή του αγέννητου παιδιού, όταν δεν υπάρχει καμιά κοινωνική πρόνοια για τα παιδιά που λιποθυμούν από την πείνα, τα παιδιά με ανέργους γονείς που αναγκάζονται να σταματήσουν το σχολείο για να εργαστούν, ή τα παιδιά που αναγκάζονται να πάρουν το δρόμο της ξενιτιάς για μια θέση εργασίας και για το δικαίωμα σε αξιοπρεπή ζωή.

Κάθε γυναίκα έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να επιλέξει πώς θα ζήσει τη ζωή της και πώς θα διαχειριστεί το σώμα της. Το δικαίωμα των γυναικών στην ασφαλή και νόμιμη άμβλωση έχει κατοχυρωθεί νομικά στην Ελλάδα από το 1986. Όσες καμπάνιες στοχεύουν να αμφισβητήσουν αυτά τα δικαιώματα, δεν έχουν καμμία θέση στην κοινωνία μας.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟ 18ΑΝΩ