ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ

Ήταν πριν δύο μήνες, όταν οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, εργαζόμενες αορίστου χρόνου, πληροφορήθηκαν πως δε χωρούσαν στο κίβδηλο success story της κυβέρνησης του κεφαλαίου και της τρόικας. Απολύθηκαν αιφνιδιαστικά μέσα σε ένα πρωινό.

 

Αυτούς τους δύο μήνες οι εργαζόμενες δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια. Kαθημερινά, από νωρίς το πρωί, όχι μόνο υπερασπίζονται το δικαίωμά τους στη δουλειά, αλλά με τις αποδοκιμασίες προς την τρόικα, σπάνε το κλίμα περιφρούρησης και μη ενόχλησης, που απολάμβαναν οι υπάλληλοι του διεθνούς κεφαλαίου και των τοκογλύφων, κάθε φορά που πήγαιναν προς το Υπουργείο Οικονομικών.

Στην προσπάθειά τους να παρεμποδίσουν την έλευση της τρόικας στο υπουργείο, δέχθηκαν την επίθεση της αστυνομίας και είχαν τραυματισμούς. Aλλά όχι μόνο αυτό. Mε τις καθημερινές κινητοποιήσεις τους, έχουν δώσει την ευκαιρία να τους στηρίξουν και εργαζόμενοι μέσα από το υπουργείο, και να εκδηλώσουν την αλληλεγγύη τους και άλλοι εργαζόμενοι. Όχι ακόμα στην ένταση που τους αξίζει να εκδηλωθεί αυτή η αλληλεγγύη.

Ο χαρακτήρας της επίθεσης, που εκδηλώνεται με θύματα τις καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών έχει δύο όψεις. Η μία είναι η συνολική επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα, η απαλλαγή του κεφαλαίου και του αστικού κράτους από εργαζόμενους, που σε πολλές περιπτώσεις τους χρησιμοποίησε στην προπαγάνδα του για την ανάγκη να υπάρχει λιγότερο κράτος. Λιγότερο κράτος σε δασκάλους, καθηγητές, υγειονομικούς, καθαρίστριες, ειδικότητες πρόνοιας κ.τ.λ. Περισσότερο κράτος σε αστυνομία, ΜΑΤ, ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας, ασφαλίτες, φοροεισπρακτικά στελέχη κ.τ.λ. Το κράτος της κρίσης τους και της κατάρρευσης του πολιτικού τους συστήματος, θέλει το κράτος του κνούτου και της καταστολής.

Από την άλλη μεριά, οι ίδιες οι εργαζόμενες στην καθαριότητα, όπου και αν ασκούν τη δουλειά τους, δέχονται μια μεγάλη επίθεση. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από απολύσεις σε νοσοκομεία της Αθήνας, από εργασία μέσω εργολαβιών, που πολλές φορές κλείνει με την υπόσχεση μιας σύμβασης, ενώ στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι μια ανακύκλωση εργαζομένων με δωρεάν παροχή δουλειάς.

Nικος Π.