Copyright : Photothèque Rouge /Martin Noda / Hans Lucas.

Στις Περιφερειακές Εκλογές στη Γαλλία – Α΄ γύρος

της Κατερίνας Μάτσα

Έγιναν στις 20 Ιούνη 2021, οι περιφερειακές εκλογές στη Γαλλία που θεωρούνταν ένδειξη και για τις κρίσιμες Προεδρικές εκλογές του Απριλίου 2022. Οι δημοσκοπήσεις προέβλεπαν θριαμβευτικό προβάδισμα της φασιστικής άκρας Δεξιάς της Μαρί Λεπέν και πρόκριμα σε μια μονομαχία Λεπέν-Μακρόν το 2022. Τελικά οι δημοσκοπήσεις απέτυχαν στις προβλέψεις τους όσο περίπου και τα ωροσκόπια των αστρολόγων.

Το πιο εντυπωσιακό στις περιφερειακές εκλογές ήταν το γιγάντιο ποσοστό της αποχής, ξεπέρασε το 66,1%, ενώ στους νέους 18-24 ετών έφτασε το φανταστικό 87%! «Δημοκρατία της αποχής» αποκαλούν πιά την ψυχορραγούσα Πέμπτη Δημοκρατία τα μεγάλα αστικά μέσα ενημέρωσης και οι απογοητευμένοι πολιτικάντηδες. Είναι φανερή η απόρριψη από τους ψηφοφόρους του διεφθαρμένου αστικού πολιτικού συστήματος. Σε μια ιστορικά εξαιρετικά πολιτικοποιημένη χώρα της Ευρώπης οι Γάλλοι πολίτες αρνήθηκαν να πάνε να ψηφίσουν! Οι φτηνές κι επιπόλαιες ερμηνείες των αστών εκλογολόγων ότι “η πανδημία και ο καλός καιρός του καλοκαιριού, που ευνοούσε τις εκδρομές και τα θαλασσινά μπάνια”, δεν μπορούν να εξηγήσουν μια τέτοια τεράστια αποχή.

Το κόμμα της Λεπέν έπεσε συνολικά 9 μονάδες, σε σχέση με τις εκλογές του 2015. Συγκέντρωσε το 19% των ψήφων, με την παραδοσιακή Δεξιά να συγκεντρώνει το 29%. Το κόμμα του Μακρόν έφτασε μόλις το 11% πανεθνικά χάνοντας, σε πολλές περιφέρειες, ακόμα και το δικαίωμα να μπει στον δεύτερο γύρο.

Μολονότι ακολουθεί δεύτερος γύρος την ερχόμενη Κυριακή, με βάση τα δεδομένα του πρώτου γύρου η Λεπέν και ο Μακρόν είναι οι μεγάλοι χαμένοι αυτών των εκλογών. Οι επίδοξοι μονομάχοι του 2022 είδαν τα φτερά τους να ψαλιδίζονται ή και να κόβονται. Η Λεπέν βγήκε έξαλλη σε συνέντευξη Τύπου, να «μαλώσει», σε πολύ άγριο ύφος, τους ψηφοφόρους της, που δεν πήγαν να ψηφίσουν και της χάλασαν τα σχέδια. Ήθελε πάση θυσία την πρωτιά σε αυτές τις εκλογές, ως πρόκριμα για τις προεδρικές, στην αναμέτρησή της με τον Μακρόν. Η δύναμη ενός ανερχόμενου ακροδεξιού και φασιστικού κόμματος βρίσκεται στην ικανότητά του να κινητοποιήσει πρωταρχικά στους δρόμους αλλά και στις εκλογικές διαδικασίες τους οπαδούς του στα πληβειακά στρώματα. Παρόλο το προκλητικό προνουνσιαμέντο των φασιστών Γάλλων στρατιωτικών που προηγήθηκε, παρόλη την πρόσφατη κινητοποίηση των αστυνομικών “συνδικάτων” μπροστά κι ενάντια στην Βουλή και την δικαστική εξουσία -προβοκάτσιες που πλήρως στήριξε η Μαρί Λεπέν κι ο “Εθνικός Συναγερμός” της- παρόλο τον συναγωνισμό υστερίας του Λεπενισμού με την Μακρονία ενάντια στον “ισλαμοαριστερισμό”, τους πρόσφυγες και τις “ορδές” των λαϊκών προαστίων – τελικά οι οπαδοί, τουλάχιστον στον πρώτο γύρο, προτίμησαν τα μπάνια και τις… βόλτες. Χωρίς να επιτρέπεται κανείς εφησυχασμός, ας μην βιάζονται ορισμένοι να βλέπουν στη Γαλλία το προανάκρουσμα μιας επιδημίας φαιάς πανούκλας στην Ευρώπη.

Πρόωροι είναι και οι “πανηγυρισμοί” Δεξιά κι Αριστερά, ότι επανέρχονται οι ψηφοφόροι στον παλιό δικομματισμό δεξιάς/κεντροδεξιάς και καθεστωτικής “Αριστεράς” που η στάση και των μεν και των δε έδωσε αέρα στα πανιά της Λεπέν. Για ποια νίκη μπορούν να κορδώνονται όταν η συντριπτική πλειοψηφία, τα δύο τρίτα του εκλογικού σώματος, τους γύρισε την πλάτη με την αποχή;

Οι Σοσιαλιστές (σε κοινές λίστες με τους υποψήφιους του ΚΚΓ) συγκέντρωσαν το 16% των ψήφων, ενώ οι Οικολόγοι-Πράσινοι το 13%. Στην περιφέρεια του Παρισιού οι Οικολόγοι μαζί με την Ενιαία Αριστερά ήρθαν πρώτοι. Αρκετά κάτω από τις προσδοκίες του 10% βρέθηκε η Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν, ενώ η τροτσκιστική Εργατική Πάλη (Lutte Ouvrière) κατάφερε να συγκεντρώσει, ανάλογα με τις περιφέρειες, το 2-3% των εργατικών και λαϊκών ψήφων. Το ΝΡΑ, που βρίσκεται σε βαθύτατη, διαλυτική κρίση, δεν συμμετείχε στις εκλογές. Κάποιοι υποψήφιοι μπήκαν σε ενιαίες λίστες του Μελανσόν ενώ ορισμένες από τις αλληλοσπαρασσόμενες φράξιες του κάλεσαν σε ψήφο στην Εργατική Πάλη.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι στο Νότο ο επικεφαλής των Οικολόγων-Πράσινων αρνείται να υποστηρίξει στο δεύτερο γύρο την παραδοσιακή Δεξιά σαν “φραγμό” στους φασίστες, ενάντια στην επίσημη γραμμή του κόμματός του για “δημοκρατικό μέτωπο” – που μόνο καταστροφές έφερε στο παρελθόν κι άνοιξε το δρόμο στην λεπενική φασίζουσα ακροδεξιά. Τί θα λέγατε στην Ελλάδα, να ψηφίζατε… Μπογδάνο, Βορίδη και Άδωνη σαν “φραγμό” στον… Βελόπουλο, τον Τράγκα ή και τον Κασιδιάρη;

Περιμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε τί μας επιφυλάσσει ο δεύτερος γύρος αυτών των εκλογών. Στην διαστρεβλωμένη, έτσι κι αλλιώς, εικόνα που δίνει ο εκλογικός καθρέφτης είναι σαφές ότι ο πυρετός της πολιτικής κρίσης στην Ευρώπη συνολικά ανεβαίνει με άλματα.