ΤΥΝΗΣΙΑ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

ΤΥΝΗΣΙΑ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

Τυνησία: Πολιτική αναταραχή και εθνική ενότητα

 

Οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην κυβερνώσα Τρόικα και την αντιπολίτευση καρποφόρησαν. Η τρικομματική κυβέρνηση της οποίας επικεφαλής είναι το ισλαμιστικό κόμμα Ναχντά συμφώνησε με την αντιπολίτευση της οποίας ηγείται το Μέτωπο Εθνικής Σωτηρίας σε έναν “οδικό χάρτη¨ για να συνεχίσει η χώρα την πορεία του εκδημοκρατισμού και να υπάρξει διέξοδος από την πολιτική κρίση των τελευταίων δύο μηνών. Στον “εθνικό διάλογο” μετέχουν και εκπρόσωποι των “κοινωνικών εταίρων”: η κραταιά UGTT (Γενική Ένωση Τυνήσιων Εργατών), το UTICA (βιομηχανικός και εμπορικός σύνδεσμος -”ΣΕΒ” Τυνησίας), η Λίγκα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και η Ένωση των Δικηγόρων. Η μεταβατική κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας που θα σχηματιστεί μάλιστα θα προέρχεται από τις τάξεις αυτών των “κοινωνικών εταίρων”…

Η Τυνησία βρίσκεται σε βαθιά πολιτική κρίση μετά τη δολοφονία του Μοχάμεντ Μπράχμι, μέλους του Λαϊκού Μετώπου και ηγέτη ενός νασερικού κόμματος, στις 25 Ιουλίου. Η διαρκής κινητοποίηση ευρύτερων εργατικών-λαϊκών μαζών και η σύνδεση με την πρόσφατη ανατροπή της ισλαμιστικής κυβέρνησης των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο έκανε το έδαφος να τρέμει κάτω από τα πόδια των κυβερνώντων Ισλαμιστών. Η ίδια η Εθνική Συντακτική Συνέλευση είχε σταματήσει να λειτουργεί τους τελευταίους δύο μήνες κάτω από την πίεση της λαϊκής οργής.

Οι δυνάμεις της αριστεράς που συντριπτικά εκφράζονται μέσα από το Λαϊκό Μέτωπο (συμμετέχουν 12 κόμματα μαοϊκής, σοσιαλδημοκρατικής, σταλινικής, τροτσκιστικής, μπααθικής, νασερικής αναφοράς) επέλεξαν την επομένη της δολοφονίας να συμπήξουν μέτωπο με το νεοφιλελεύθερο Nida Tunès, του μεγιστάνα και πρώτου πρωθυπουργού μετά την ανατροπή του Μπεν Αλί, Essebsi στο όνομα της κοσμικότητας ενάντια στον κίνδυνο της ισλαμοποίησης που εκφράζει η κυβέρνηση του Ναχντά. Από εκεί προχώρησαν στη συμφωνία στο σχηματισμό μεταβατικής κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας με τη συμμετοχή της UGTT για να οργανώσει τη διεξαγωγή εκλογών την προσεχή άνοιξη επάνω σε ένα εξαιρετικά έωλο πολιτικό πρόγραμμα και ενώ η Εθνοσυνέλευση συνεχίζει να κυριαρχείται από τους ισλαμιστές και τους νεοφιλελεύθερους.

Το χαρτί του κινδύνου στρατιωτικού ή αστυνομικού πραξικοπήματος σύμφωνα με τα αιγυπτιακά πρότυπα αποτέλεσε έναν κατάφωρο πολιτικό εκβιασμό και μια προσπάθεια συκοφάντησης του ίδιου του κινήματος των μαζών. Η πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης και του κινήματός της είναι ο μόνος δρόμος να διασφαλιστεί η επαναστατική διαδικασία. Mόνο η κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη επικεφαλής της φτωχολογιάς της πόλης και της υπαίθρου μπορεί να σώσει το λαό από τη φτώχεια, την εκρηκτική ανεργία και την κρατική και παρακρατική καταστολή.

Κανένας “εθνικός διάλογος” δεν μπορεί να υπάρξει με αυτούς που έχουν στα χέρια τους το αίμα του Σόκρι Μπελαΐντ και του Μοχάμεντ Μπράχμι!

 

Ν.Τζ.