ΧΙΛΗ: Εμπρός για τη Γενική Απεργία!

ΧΙΛΗ
Εμπρός για τη Γενική Απεργία!
Nα προετοιμάσουμε τη γενική απεργία!
[Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια ανακοίνωση των Χιλιανών συντρόφων του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος ενόψει της προσεχούς γενικής απεργίας που έχει προγραμματιστεί για τις 8 και 9 Μάρτη.]
Η κυβέρνηση Πινιέρα σε αρμονία με το χρεοκοπημένο παγκόσμιο κεφάλαιο – προωθεί ένα «πακέτο» μέτρων με έντονα αντεργατικό περιεχόμενο για την προστασία των κερδών των αφεντικών: την «κοινωνική ατζέντα» κα την «κατασταλτική ατζέντα». Σε χώρες του κόσμου και της ηπείρου -από δεξιές έως και «μπολιβαριανές» προσπάθειες- οι εργαζόμενοι πληρώνουν την παγκόσμια κρίση με περικοπές και καταστολή: με την άμεση επίθεση σε συνθήκες διαβίωσης και τους μισθούς μας.
Σε αντίθεση με ό,τι διακηρύσσουν η κυβέρνηση και οι καπιταλιστές, είναι σαφές ότι η κρίση έχει ήδη πλήξει την εργατική τάξη σε πολύ μεγάλο βαθμό: αύξηση του κόστους, εξαιρετικά επισφαλείς θέσεις εργασίας, ανεργία, μαζικές απολύσεις, συντάξεις και μισθοί πείνας, υπερχρέωση, νεολαία και τρίτη ηλικία σε πλήρη εγκατάλειψη κ.λπ.
Η λαϊκή εξέγερση της 18ης Οκτωβρίου αποκάλυψε μόνο τον καταστροφικό χαρακτήρα της κρίσης, καταφεύγοντας στη «βία», την οποία χρησιμοποίησε η αστική τάξη για να ποινικοποιήσει και να καταστήσει υπόλογες τις μάζες για τις αντιφάσεις του συστήματος που βρίσκεται σε πλήρη αποσύνθεση. Η αποτυχία της αστικής δημοκρατίας, των θεσμών της, των κομμάτων της, των προγραμμάτων της και των αναφορών της είναι εξίσου βαθιά, και γι’ αυτό η αστική τάξη έχει επιδιώξει με κάθε τρόπο να διαφυλάξει την ατομική ιδιοκτησία, την κρατική εξουσία και τη συσσώρευση πλούτου. Η συνδικαλιστική και κρατική γραφειοκρατία, που λειτουργούν ως μεσάζοντες της αστικής εξουσίας μέσα στην καρδιά του εργατικού κινήματος, έχει συνάψει παραπλανητικές συμφωνίες και συνομιλεί με τη δολοφονική κυβέρνηση, συνομιλίες από τις οποίες αποχωρεί προσωρινά και τις οποίες ξαναρχίζει αργότερα. Αμφιταλαντεύεται από τα αριστερά ως τα δεξιά για να μην αποκοπεί από τη βάση της. Όλα αυτά για να σωθεί το Πινοσετικό καθεστώς και να ανακοπεί ο ανεξάρτητος αγώνας της εργατικής τάξης.
Στη Χιλή, η επαναστατική διαδικασία που ξεκίνησε τον Οκτώβριο έχει θέσει υπό δοκιμασία το μοντέλο και ολόκληρη την κληρονομιά της δικτατορίας. Το μαζικό κίνημα απειλεί να συντρίψει τη γραφειοκρατία, την κυβέρνηση και να ανοίξει το δρόμο για την κατάκτηση όλων των αναβληθεισών αξιώσεών μας. Ο Πινιέρα, οι επιχειρηματίες και η γραφειοκρατία (PCFA), οι μόνοι υπερασπιστές της κοινωνικής δυστυχίας που δημιουργήθηκε από τη δικτατορία, προσπαθούν να αποστρατεύσουν την εργατική τάξη, τις γυναίκες και τη νεολαία μέσω της συνταγματικής παγίδας. Για τον λόγο αυτόν, το σύμφωνο για την κοινωνική ειρήνη μεταξύ της επίσημης αντιπολίτευσης -στόχος της οποίας είναι η εξαφάνιση της ανεξάρτητης πρωτοβουλίας των εκμεταλλευόμενων- προσπαθεί απεγνωσμένα να συγκαλύψει τη βαθιά κρίση εξουσίας μέσα στην αστική τάξη και να αποτρέψει την εργατική τάξη να λάβει τη θέση που της αρμόζει με τις νέες και ιστορικές μεθόδους πάλης μας.
Ωστόσο, οι μάζες αντιλαμβάνονται την προφανή εξαπάτηση επειδή έχει εντυπωθεί στη μνήμη τους το πρόσφατο παρελθόν της σύγκρουσης μεταξύ επανάστασης και αντεπανάστασης: το πραξικόπημα, η δικτατορία και η «δημοκρατική μετάβαση» που ενίσχυσε και έσωσε τους κύριους πυλώνες της καπιταλιστικής συσσώρευσης που άφησε πίσω του ο Πινοσέτ. Για τον λόγο αυτόν, κυβέρνηση και αντιπολίτευση έχουν συσπειρωθεί ώστε να πέσει ο λαός στην παγίδα της συντακτικής συνέλευσης και να κατευνάσουν την απογοήτευση και τη δυσαρέσκεια από της δεκαετίες νομιμότητας και ακραίων συμπεριφορών της αστικής τάξης. Η βίαιη καταπίεση επέβαλε αυτό το επιχείρημα, συνειδητοποιώντας ότι η μόνη συγκεκριμένη διέξοδος για την αστική τάξη για να διαφυλάξει τα προνόμιά της είναι αυτή της σφαγής και του θανάτου.
Στο πλαίσιο αυτό, η Συντακτική Συνέλευση που ζητούν οι μάζες θέτει ζήτημα εξουσίας και δεν έχει θεσμικό, συνταγματικό σκοπό. Το σύνθημα της Συντακτικής Συνέλευσης δεν ξεκινά από ένα αφηρημένο σχέδιο, αλλά βασίζεται στην προϋπόθεση ότι όλοι πρέπει να φύγουν: ο Πινιέρα, το Κοινοβούλιο και τα παραδοσιακά κόμματα που στηρίζουν το καθεστώς. Αυτή είναι η ζωτική προϋπόθεση για την έναρξη κάθε εναλλακτικής λύσης που θα βασίζεται στις αρχές της ταξικής ανεξαρτησίας και με προοπτική εξουσίας για την ικανοποίηση των πιο δημοφιλών απαιτήσεων των μαζών.
Ενόψει λοιπόν αυτής της κατάστασης, είναι σημαντικό να διατηρηθεί η ενεργός κινητοποίησή μας στους δρόμους, η συμμετοχή σε λαϊκές συνελεύσεις και η ενίσχυση της δουλειάς στο δρόμο, έτσι ώστε, μέσω της λαϊκής οργάνωσης, να μπορέσει να προωθηθεί μια μεγάλη Λαϊκή και Εργατική Συνέλευση με τους εκπροσώπους μας.
Το άμεσο έργο είναι να προετοιμάσουμε ενωμένοι τη Γενική Απεργία κατά της κυβέρνησης. Πρέπει να εξουδετερώσουμε τον κρατικό μηχανισμό και να παραλύσουμε τον παραγωγικό τομέα, να οργανώσουμε τα συνδικάτα μας, να εστιάσουμε στις λαϊκές συνελεύσεις μας και να συνεχίσουμε τη δημιουργία μαχητικών σωμάτων για να αντιτάξουμε στο κράτος και τη γραφειοκρατία τις απαιτήσεις μας, τους μηχανισμούς και τις μεθόδους μας. Είναι λοιπόν επείγον να οργανωθεί το κόμμα, το Εργατικό Κόμμα, με στόχο την οικοδόμηση ενός νικηφόρου προγράμματος και στρατηγικής.
Στις 8 και 9 Μαρτίου όλες και όλοι να ενισχύσουμε τη μεγάλη γενική απεργία, για να τους διώξουμε όλους μακριά, να κυνηγήσουμε τον Πινιέρα και να εξαφανίσουμε κάθε ίχνος της δικτατορίας. Για μια ανεξάρτητη εργατική και λαϊκή συντακτική συνέλευση. Για την ικανοποίηση όλων των αιτημάτων μας. Για ένα εργατικό κόμμα, για να οργανώσουμε την επόμενη εργατική κυβέρνηση. Οι καπιταλιστές να πληρώσουν για την κρίση.
ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ!
Φεβρουάριος 2020
Μετάφραση Αρ.Μα.