του Γιάννη Πευκιώτη

Μπορεί ο πρωθυπουργός να φωτογραφίζεται στο αεροδρόμιο κατά την αναχώρηση 40 ασυνόδευτων παιδιών-προσφύγων και να εξαίρει τις χώρες υποδοχής αλλά η ηγεσία του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου δεν έχει ακόμα υλοποιήσει τη δέσμευσή τους να ανανεωθούν οι συμβάσεις εργαζομένων στην Υπηρεσία Ασύλου οι οποίες λήγουν μέσα στο Μάιο και οδηγούν πλέον των σαράντα ατόμων στην έξοδο προς την ανεργία ακόμα κι αν αυτό αφορά έμπειρο προσωπικό που εργάζεται χρόνια στις δομές του Υπουργείου για τους πρόσφυγες.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μετά από αρκετές παλινωδίες, την εθνικιστική της ρητορική για την «επίλυση» του προσφυγικού σε μια νύχτα, αναγκάστηκε να επανασυστήσει το υπουργείο μετανάστευσης. Αμέσως μετά τις προσφυγικές ροές στον Έβρο, ανέστειλε με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (2/3/20) την διαδικασία αιτήσεων για την παροχή ασύλου στους πρόσφυγες για ένα μήνα προκαλώντας τις διαμαρτυρίες της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες (UNCHR), της Διεθνούς Αμνηστίας, ενέργεια καθόλα παράνομη σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο που επικαλείται η κυβέρνηση.

Όμως τα προβλήματα δεν σταματούν εδώ. Η διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων για τη χορήγηση ασύλου σέρνεται σαν τη χελώνα τόσο εξαιτίας των παλινωδιών που αναφέρθηκαν αλλά την πανθομολογημένη υποστελέχωση της υπηρεσίας ασύλου που φέρνει τους αιτούντες για άσυλο σε συνέντευξη μετά από δυο χρόνια παραμονής στις διάφορες δομές οι οποίες κατανέμονται πανελλαδικά σε συνθήκες στρατοπέδων συγκέντρωσης (όπως στα νησιά), απομακρυσμένων δομών από τα αστικά κέντρα στην ηπειρωτική Ελλάδα ή δομών σε νοικιασμένα ξενοδοχεία που αποδεικνύονται χρυσός την εποχή του κορωνοϊού όταν πολλά ξενοδοχεία δεν πρόκειται να λειτουργήσουν εξαιτίας του lockdown της παγκόσμιας τουριστικής αγοράς.

Οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στην υπηρεσία ασύλου έχουν κηρύξει προειδοποιητική απεργία την Πέμπτη 23 Απριλίου και με ανακοίνωσή του ζητούν την παράταση των συμβάσεων που λήγουν μέσα στο Μάιο όπως είχε υποσχεθεί ο Μηταράκης την 11/3 σε συνάντησή του με εκπροσώπους του σωματείου. Η σιγή ιχθύος του Υπουργείου έχει ανησυχήσει, καθόλου άδικα τους εργαζόμενους που βλέπουν μια εκ νέου απειλή για το έργο που επιτελούν αλλά και την ίδια τους την εργασία.

Σε ανακοίνωσή του το σωματείο αναφέρει:

«Κίνδυνος απολύσεων στην Υπηρεσία Ασύλου

Η ηγεσία του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου έχει δηλώσει την πρόθεσή της να ενισχύσει την Υπηρεσία Ασύλου με επιπλέον μόνιμο και ορισμένου χρόνου προσωπικό, προκειμένου αυτή να αντεπεξέλθει στις αυξημένες της ανάγκες, και έχει ρητά μιλήσει, στην συνάντηση της 11/03/2020 με εκπροσώπους του Σωματείου, για ανανέωση συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου μέχρι το τέλος του 2020. Ωστόσο, ο κ. Υπουργός επιφυλάχτηκε ως προς την ανανέωση του συνόλου των συμβάσεων εργασίας που πρόκειται να λήξουν τον Μάιο του 2020, οι οποίες συνήφθησαν με δυνατότητα ανανέωσης ή παράτασης (δυνάμει της υπ’ αρ. ΣΟΧ 1/2017 Ανακοίνωσης της Υπ. Ασύλου), επικαλούμενος αδιευκρίνιστα «κωλύματα», όπως είχε συμβεί και το 2018, ενόψει της πρώτης ανανέωσης των ίδιων συμβάσεων εργασίας. Έωλα κωλύματα επίσης προέβαλε η Υπηρεσία και το Υπουργείο σε δύο συμβασιούχους της ΣΟΧ1/2017 που είναι και επιτυχούσες στην προκήρυξη με αρ. ΣΟΧ2/2019, οι οποίες από τις 27/02/2020 που ανακοινώθηκαν τα προσωρινά αποτελέσματα δεν έχουν λάβει τη νέα σύμβαση εργασίας ούτε επίσημη απάντηση από τους ιθύνοντες.
Παλαιοί/ές και έμπειροι/ες συνάδελφοι και συναδέλφισσες που εργάζονται σε νησιά και στην ενδοχώρα, μεταξύ αυτών και μέλος του Δ.Σ., βιώνουν για άλλη μια φορά στοχοποίηση και κινδυνεύουν να χάσουν την δουλειά τους, εν μέσω αυξημένων αναγκών, συσσώρευσης αιτήσεων, συνεχών προσφυγικών-μεταναστευτικών ροών και συνθηκών αυξημένης ανεργίας λόγω της τρέχουσας κατάστασης. Επιβάλλεται λοιπόν, όχι μόνο η ενίσχυση της Υπηρεσίας Ασύλου με επιπλέον προσωπικό, αλλά και η αξιοποίηση του υπάρχοντος έμπειρου κι εξειδικευμένου προσωπικού με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η τεχνογνωσία και η εμπειρία που έχουν αποκτήσει οι παλαιότεροι/ες συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου της ΣΟΧ 1/2017 από διάφορες θέσεις, ως χειριστές/ριες, ως συντονιστές/ριες και ως πιστοποιημένοι/ες εκπαιδευτές/ριες, είναι σημαντική επένδυση για το έργο που έχει αναλάβει η Υπηρεσία Ασύλου. Η πραγματικότητα είναι ότι η διαχείριση των χιλιάδων εκκρεμών και νέων αιτήσεων, απαιτεί μαζικές προσλήψεις και όχι στέρηση του δικαιώματος σε εργασία και μάλιστα όσων είναι εξειδικευμένοι/ες στα σχετικά αντικείμενα. Αυτό άλλωστε αποδεικνύεται και από την επιμονή του Υπουργείου για αύξηση της παραγωγικότητας και αποδοτικότητας των χειριστών/ριών υποθέσεων ασύλου εν μέσω πανδημίας, όταν όλοι/ες οι υπάλληλοι της Υπηρεσίας (και όχι μόνο) εργάζονται υπό το κράτος του φόβου και της κρίσης που έχει προκαλέσει η επέλαση του κορονοϊού.
– Ζητάμε από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου να εξεύρει άμεσα λύση για να πραγματοποιηθεί η ανανέωση/παράταση όλων των συμβάσεων εργασίας της σειράς ΣΟΧ1/2017.
– Σε κάθε περίπτωση, ζητάμε την παρέκταση της ημερομηνίας λήξης όλων των συμβάσεων εργασίας για όσο χρονικό διάστημα θα συντρέχουν τα έκτακτα μέτρα για τον κορονοϊό, που μεταξύ άλλων περιορίζουν δραματικά και καταργούν ουσιαστικά την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση για τη διεκδίκηση του δικαιώματος εργασίας εκ μέρους των εργαζομένων, σε μία τόσο κρίσιμη για αυτούς/ές συγκυρία.
ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥ. Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ.

Στεκόμαστε στο πλευρό τους.