ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΝΕΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

 

 

 

Σε νέα φάση κρίσης μπήκε το Ασφαλιστικό μετά την παρουσίαση της τελικής κυβερνητικής πρότασης για την επικείμενη συνταξιοδοτική «μεταρρύθμιση» από τον Κατρούγκαλο στους αρχηγούς των κοινοβουλευτικών κομμάτων, τον (δεξιό) Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους δανειστές, την πρώτη Δευτέρα του νέου έτους.

Νέα ντρίπλα επιχειρεί η κυβέρνηση

Με την «δική της» πρόταση η κυβέρνηση επιχειρεί τρία πράγματα :

Να ντύσει με το ένδυμα της μερικής αποκατάστασης της «εθνικής κυριαρχίας» στην άσκηση πολιτικής στο Ασφαλιστικό μία σειρά περικοπές στις επικουρικές συντάξεις, τα εφάπαξ, τα μερίσματα Δημοσίου και τα Επιδόματα Κοινωνικής Αλληλεγγύης Συνταξιούχων οι οποίες υποδεικνύονται στο έξωθεν επιβεβλημένο νέο Μνημόνιο, το οποίο υπέγραψε και ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Να κερδίσει και άλλο χρόνο στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, μιας και ο πιο… σίγουρος τρόπος για να μη μειωθούν οι συντάξεις είναι να μην υπάρξει καμία συμφωνία μαζί τους, μιας και αυτοί ζητούν άμεσες περικοπές, εκτός αν αυτή έχει ισχυρά ανταλλάγματα, όπως π.χ. μία αναδιάρθρωση του ελληνικού δημοσίου χρέους.

Να δημιουργήσει συνθήκες «εθνικής» και «πολιτικής» συναίνεσης για να περάσει όχι μόνο το Ασφαλιστικό από τη Βουλή, αλλά και στην κοινωνία, μιας και η εφαρμογή του θα φέρει μια νέα περίοδο συγκρούσεων στα ταμεία.

Στο στόχαστρο όλοι οι ασφαλισμένοι

Αυτές οι συγκρούσεις είναι σχεδόν νομοτελειακές μιας και η ριζική αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος η οποία περιγράφεται στο 170σέλιδο κυβερνητικό σχέδιο θα επιχειρηθεί σε συνθήκες μίας 7ετούς ύφεσης χωρίς ορατό ορίζοντα εξόδου από αυτήν. Αυτό το γνωρίζουν όλοι, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό της χώρας.

Η κυβέρνηση, παρ’ ολα αυτά, ζητά :
* ποσοστά εισφορών 20% επί του πραγματικού εισοδήματος σε μία ως επί τω πλείστον καθημαγμένη μικροαστική τάξη.
* μειώσεις τουλάχιστον 15% στις συντάξεις που θα εκδοθούν μετά την 1η Ιανουαρίου 2016 και εφάμιλλες αναδρομικές μειώσεις από τον Ιούλιο του 2018 σε μία εντελώς καθημαγμένη εργατική τάξη.

Τα μέτρα μείωσης των αποδοχών των ασφαλισμένων έρχονται λίγο μετά την αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης. Έτσι διαμορφώνεται ένα εντελώς άθλιο τοπίο για την κοινωνική ασφάλιση, το οποίο το μόνο που κάνει είναι να ενθαρρύνει την ανασφάλιστη και μερική απασχόληση και μελλοντικά την ιδιωτική ασφάλιση.

«Δίκαια» μέτρα για έναν… άδικο σκοπό;

Και όλα αυτά στο όνομα της διαμόρφωσης ενιαίων κανόνων εισφορών και παροχών για όλους τους ασφαλισμένους ενός ενιαίου ασφαλιστικού φορέα και πάνω από όλα ενός «δίκαιου» και «βιώσιμου» Ασφαλιστικού.

Φυσικά, η κυβέρνηση δεν εξηγεί γιατί είναι «δίκαιο» για τους ασφαλισμένους να πληρώνουν για ένα άδικο υπέρογκο και μη βιώσιμο δημόσιο χρέος αλλά και πώς θα είναι «βιώσιμο» το ασφαλιστικό όταν θα ληφθούν σαφέστατα υφεσιακά μέτρα τα οποία θα τσακίσουν τελικά τα έσοδα των Ταμείων από εισφορές.

Το νέο Ασφαλιστικό της «πρώτης κυβέρνησης της αριστεράς» δεν είναι ούτε δίκαιο, ούτε βιώσιμο. Φέρνει άμεσες και έμμεσες περικοπές στις αποδοχές των ασφαλισμένων, τόσο των συνταξιούχων όσο και των οικονομικά ενεργών για να μπορεί η (καπιταλιστική) Ελλάδα να παίρνει τις δόσεις ενός νέου δανείου για να πληρώνει χωρίς τέλος τα παλιά δάνεια της.

Η λύση στην κρίση του ασφαλιστικού περνά από την αναχαίτιση της νέας επίθεσης στα ασφαλιστικά δικαιώματα και την ανατροπή της κυβέρνησης από τα κάτω και από αριστερά. Μόνο η εργατική εξουσία μπορεί να διασφαλίσει ένα δημόσιο, δωρεάν, αξιοπρεπές ασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό σύστημα για όλους.

Δ.Κ.