ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ SOPHIA

 

 

 

Eυρωπαϊκός πόλεμος κατά προσφύγων-μεταναστών

Σε νέα φάση μπαίνει ο ευρωπαϊκός πόλεμος εναντίον των μεταναστών με τo δεύτερο σκέλος της επιχείρησης Sophia που πραγματοποιείται στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ της Σικελίας και των λιβυκών ακτών.

Η συγκεκριμένη επιχείρηση περιλαμβάνει για πρώτη φορά την ενεργοποίηση πολεμικών πλοίων για τον εντοπισμό και την εκτροπή πλοιαρίων τα οποία θεωρούνται ύποπτα για τη διακίνηση μεταναστών. Ειδικότερα, τα ευρωπαϊκά πολεμικά πλοία θα μπορούν να εκτελούν νηοψίες, να προχωρούν σε κατασχέσεις, να ζητούν αλλαγή πορείας ή ακόμη και να καταστρέφουν -υπό αυστηρές προϋποθέσεις- πλοία που χρησιμοποιούνται από διακινητές. Παράλληλα, θα έχουν την εξουσιοδότηση να προβαίνουν σε συλλήψεις, με την προϋπόθεση όμως να μην εισέρχονται στα χωρικά ύδατα κρατών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης (π.χ. Λιβύη). Μια σαφέστατη δικαιολογία, αφού στόχος είναι η με κάθε τρόπο διείσδυση στην Λιβύη και κατ’ επέκταση παρουσία ευρωπαϊκών μισθοφορικών στρατιωτικών δυνάμεων σε Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή, με ιδιαίτερη στόχευση την Ανατολική Μεσόγειο. Στις επιχειρήσεις αυτές θα υπάρχει έντονη ελληνική παρουσία καθώς ο στρατός συμμετέχει με ένα υποβρύχιο του Πολεμικού Ναυτικού και ένα ιπτάμενο ραντάρ της Πολεμικής Αεροπορίας. H Ευρωπαική Ένωση δομεί τα σύνορά της ως μια εκτατεμένη στρατιωτικοποιημένη ζώνη που οι ευρωπαικές ένοπλες δυνάμεις, η Frontex και οι τοπικές συνοριοφυλακές έχουν κηρύξει ένα ανελέητο κυνήγι μεταναστών. Τα θαλάσσια περάσματα μετατρέπονται με αυτό τον τρόπο μες στην απεραντοσύνη τους και την επικινδυνότητα της θάλασσας σε μια χρήσιμη τάφρο για τους σύγχρονους κολασμένους που προσεγγίζουν την Ευρώπη-Φρούριο. Είναι δεδομένο ότι περαιτέρω στρατιωτικοποίηση της επιτήρησης των συνόρων θα καταστήσει το πέρασμα ακόμα πιο επικίνδυνο και θα προκαλέσει περισσότερους θανάτους. Ουσιαστικά, το μεταναστευτικό ζήτημα και τα δραματικά γεγονότα στο Παρίσι είναι οι αφορμές που επιταχύνουν την εφαρμογή των αποφάσεων του ευρωπαϊκού αστικού κατεστημένου για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική Άμυνας-Ασφάλειας: Ευρωπαϊκή Ακτοφυλακή, ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ, ενοποίηση της ευρωπαϊκής πολεμικής βιομηχανίας, γενικευμένη εφαρμογή των δογμάτων άμυνας-ασφάλειας εναντίον των ασύμμετρων απειλών, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, με πρώτο στόχο την Συρία και ακολούθως την Λιβύη! Η νέα δύναμη στην οποία θα μετεξελιχθεί η FRONTEX έρχεται να εξυπηρετήσει ακριβώς αυτό το ρόλο, της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης γύρω από τον τομέα άμυνας και ασφάλειας. Δημιουργείται προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα της φύλαξης των ευρωπαϊκών συνόρων, επειδή ορισμένες χώρες όπως Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία και Μάλτα, αδυνατούν να ανταπεξέλθουν ακριβώς λόγω της αύξησης των μεταναστευτικών ροών. Προφανώς, όμως, δημιουργείται σε συνεργασία ΕΕ και ευρωπαϊκών κρατών, υπό το κοινό όφελος και των δύο πλευρών έναντι των μεταναστών, των κάθε λογής καταπιεσμένων και κατατρεγμένων, της εργατικής τάξης συνολικότερα. Δημιουργείται προκειμένου το ευρωπαϊκό κεφάλαιο να ενισχύσει την ταξική κυριαρχία στο εσωτερικό και το εξωτερικό των ευρωπαϊκών συνόρων. Θα ήταν επομένως λάθος να εξετάσουμε τη βίαιη ταξική επίθεση με όρους «εθνικού κινδύνου», ανατροπής «της λαϊκής κυριαρχίας», επιβολής «Γερμανικής Κατοχής και Τέταρτου Ραϊχ», όπως βολεύει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που απαιτεί «εθνική ενότητα», πρωταγωνιστεί στην άγρια αντεργατική επίθεση και στον πόλεμο κατά των μεταναστών, αλλά και στις νέες επεμβάσεις!  Καμία «εθνική κυριαρχία» δεν χάνεται, όταν περιορίζονται τα περιθώρια δράσης ενός έθνους-κράτους. Γιατί το έθνος-κράτος δεν εκπροσωπεί καμία «εθνική κυριαρχία» και κανένα ενιαίο «εθνικό συμφέρον», αφού κυριαρχεί ως το κράτος των επιχειρηματιών, των τραπεζών και του πολιτικού τους προσωπικού, έναντι των εργαζομένων, της νεολαίας χωρίς προοπτική, των ανέργων, των χαμηλοσυνταξιούχων.

Και καμία πραγματική «λαϊκή κυριαρχία» δεν υπήρξε στην Ελλάδα, στη μεταπολίτευση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και πουθενά στον καπιταλιστικό κόσμο, ώστε να λέμε ότι «χάνεται» τώρα – εκτός και αν διεκδικεί κανείς κάποια «λαϊκή κυριαρχία» και «λαϊκή επιβολή της θέλησης» καταστολής των μεταναστών με στρατοχωροφυλακή, αρμοδιότητα που το ελληνικό κράτος θα τη μοιράζεται όλο και περισσότερο με την Frontex! Αυτό που συμβαίνει, είναι πολύ απλά ότι η Ε.Ε παίρνει τα ηνία σε τομείς της καταστολής που η ίδια μπορεί να ασκήσει πολύ καλύτερα και αποτελεσματικότερα για το σύνολο του ευρωπαϊκού καπιταλιστικού συστήματος, σε σχέση με το κάθε κράτος-μέλος μεμονωμένα. Η ελληνική αστική τάξη έχει συμφέρον να θωρακιστεί, όπως και οι άλλες αστικές τάξεις, απέναντι στους «εσωτερικούς» και «εξωτερικούς» εχθρούς, και σε αυτά τα βήματα βαδίζει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖA-ΑΝΕΛ.

Το επόμενο διάστημα πρέπει να κλιμακωθεί ο εργατικός διεθνιστικός αγώνας ενάντια σε κυβέρνηση, μνημόνια, Ε.Ε., ΔΝΤ και ΝΑΤΟ. Η πάλη των εργαζομένων ενάντια στις αναδιαρθρώσεις που επιχειρούνται πρέπει να συνδεθεί με την αντιιμπεριαλιστική πάλη, με την αμφισβήτηση των επιλογών του κεφαλαίου – ελληνικού και ευρωπαϊκού. Να συνδεθεί με την έμπρακτη στήριξη των λαών που αγωνίζονται σε Τουρκία, Κομπάνι, Ουκρανία και Παλαιστίνη. Η ταξική στήριξη και αλληλεγγύη προς τους μετανάστες, ως μια προσπάθεια ένταξής τους στη συνολική κοινωνική προσπάθεια διεκδίκησης των κοινών μας δικαιωμάτων, είναι κάτι παραπάνω από σημαντική. Χρειάζεται γενικός ξεσηκωμός ενάντια στον ανοιχτό πόλεμο τόσο κατά των μεταναστών όσο κι εναντίον εργαζόμενων, άνεργων, νέων και συνταξιούχων.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ