του Λούκας Νογκουέρα

Το 2015, το περιοδικό Time δημοσίευσε στο εξώφυλλό του το διαγραμμένο έτος του 1968 -το έτος κατά το οποίο έλαβαν χώρα διαμαρτυρίες μετά το θάνατο του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ- και τοποθέτησε το «2015» πάνω του. Το 2015, και πάλι, είχαμε μια διαμαρτυρία στη Βαλτιμόρη για τη δολοφονία ενός Αφροαμερικανού από την αστυνομία. Το περιοδικό είχε ως στόχο να επισημάνει ότι το κοινωνικό παράσιτο του ρατσισμού δεν είχε εξαφανιστεί από τις ΗΠΑ. Σήμερα, θα μπορούσαμε να διαγράψουμε ξανά εκείνο το έτος (2015) και να το αντικαταστήσουμε με το 2020. Ο ρατσισμός εξακολουθεί να υφίσταται, ενώ οι καπιταλιστικοί κοινωνικοί θεσμοί βρίσκονται σε μια oξεία κρίση.

Η σπίθα

Η τοπική διαμαρτυρία κατά της δολοφονίας του Τζορτζ Φλόυντ από την αστυνομία την περασμένη Δευτέρα 25/5 έχει ήδη μετατραπεί σε λαϊκή εξέγερση. Η διαδήλωση μια ημέρα αργότερα άλλαξε χαρακτήρα όταν ένας από τους διαδηλωτές κατέστρεψε το παράθυρο ενός περιπολικού. Εκείνη τη στιγμή, η πορεία, η οποία κατευθυνόταν προς ένα κοντινό αστυνομικό τμήμα, μετατράπηκε σε εξέγερση.

Η πόλη καταλήφθηκε. Τα αστυνομικά τμήματα, τα καταστήματα και τα σούπερ μάρκετ κάηκαν και καταστράφηκαν. Η καταπολέμηση της καταστολής στους δρόμους διεξήχθη με οδοφράγματα. Η οργή κλιμακώθηκε όταν ο εισαγγελέας της κομητείας του Χένεπιν -με δικαιοδοσία στη Μινεάπολη- ο Μάϊκ Φρήμαν, εμφανίστηκε την Πέμπτη για να ανακοινώσει ότι δεν έχει καμία πρόθεση, αυτή τη στιγμή, να κατηγορήσει ή να θέσει υπό κράτηση τον υπεύθυνο για τον θάνατο του Φλόϋντ, Ντέρεκ Σωβέν (DW, 05/29 ).

Ρατσισμός

Ο κυβερνήτης της Μινεσότα Τιμ Βαλζ αποκάλεσε το ρατσιστικό έγκλημα «αηδιαστικό». Ωστόσο, κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και έστειλε την Εθνοφρουρά στους δρόμους της Μινεάπολης για να “ανοικοδομήσει την πόλη, να ανοικοδομήσει το δικαστικό σύστημα και να ανοικοδομήσει τη σχέση μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου και εκείνων που είναι επιφορτισμένοι με την προστασία”. Το σύστημα δικαιοσύνης και η επιβολή του νόμου είναι τα κοινωνικά γρανάζια που στηρίζουν τη φυλετική βία. Οι καταπιεσμένοι έχουν χάσει κάθε εμπιστοσύνη στην κοινωνική τάξη στην οποία ζουν. Η εξέγερση έχει ωθήσει το Υπουργείο Δικαιοσύνης να δώσει στην έρευνα για το θάνατο Φλόϋντ «κορυφαία προτεραιότητα» (Infobae, 05/28).

Οι διαμαρτυρίες αναπαράχθηκαν στην πολιτική καρδιά της χώρας, τη Νέα Υόρκη. Η αστυνομία αναπτύχθηκε στην πλατεία Γιούνιον και συνέλαβε πέντε διαδηλωτές. «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» («Δεν μπορώ να αναπνεύσω», η φράση που ο Φλόϋντ επανέλαβε κάτω από την μπότα του αστυνομικού που τον σκότωσε) εξαπλώνεται σε όλη τη χώρα, η οποία με την πανδημία να θερίζει καταγγέλλει την ασφυξία της φυλετικής κοινωνίας του καπιταλισμού.