ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟ ΚΗΠΑΚΙ ΤΗΣ ΤΣΑΜΑΔΟΥ
Παρά την αργία του τριημέρου του Αγίου Πνεύματος, την Κυριακή 31/5/26 το βράδυ περισσότερα από 120 άτομα συγκεντρώθηκαν στο κηπάκι της Τσαμαδού στα Εξάρχεια, στην εκδήλωση – συζήτηση για τα Δικαιώματα των “Ασθενών“. “Δράσεις για μια άλλη Υγεία” ήταν ο τίτλος της εκδήλωσης που συνδιοργανώθηκε από το “Δίκτυο Αλληλεγγύης Κοινωνικών Ιατρείων“, το “Δίκτυο Υγειονομικών“, την “Πρωτοβουλία Ψ” και τον “Τομέα Υγείας Κατειλημμένων Προσφυγικών” της Λ. Αλεξάνδρας.
Η εκδήλωση με έναν τρόπο, είναι η συνέχεια της εκδήλωσης που έγινε στις 18 Απρίλη 2026, στο χώρο της Λοκομοτίβας με αφορμή την συμπλήρωση των 40+ χρόνων από την κυκλοφορία των ιστορικών ψυχιατρικών περιοδικών “Asylum – the radical mental health magazine” που εκδίδονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και τα “Τετράδια ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ” στην Ελλάδα https://www.neaprooptiki.gr/asylum-tetradia-psychiatrikis-rogmes-ston-kyriarcho-logo-gia-tin-psychiki-ygeia/
Την συζήτηση συντόνισε η ψυχίατρος Κατερίνα Μάτσα και μίλησαν: η ίδια, ειδικευόμενοι ψυχίατροι, η χειρουργός Ορθοπεδικός που συμμετέχουν στο “Δίκτυο Αλληλεγγύης Κοινωνικών Ιατρείων”, μέλος του Τομέα Υγείας των Κατ. Προσφυγικών, μέλος της “Πρωτοβουλίας Ψ”, πάσχουσες, αλλά και υγειονομικοί που δούλεψαν στο Δημόσιο Στεγνό Πρόγραμμα Απεξάρτησης από ουσίες 18ΑΝΩ και συνεχίζουν να συνεισφέρουν στα Κοινωνικά Ιατρεία και τις “Συλλογικές Δράσεις Κοινωνικής Αλληλεγγύης για το 18ΑΝΩ”.
Πολύς λόγος έγινε για το ρόλο των ψυχιάτρων. Ο ρόλος τους είναι Κοινωνικός, ώστε να βοηθήσει τον πάσχοντα να ξεπεράσει τις δυσκολίες και να ενταχθεί με στήριξη στο Κοινωνικό Σύνολο. Όμως, στην καθεστωτική ψυχιατρική σήμερα όπου η βιολογικοποίηση του πάσχοντα με την ταμπέλα DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders – Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών) που τον συνοδεύει σε όλη του τη ζωή και την επικρατούσα αντίληψη της επικινδυνότητάς του, με τις καθηλώσεις και την φαρμακολογία γίνεται φορέας κατασταλτικός, φορέας κοινωνικού ελέγχου.
Στη συζήτηση τέθηκαν κυρίως θέματα που προκύπτουν καθημερινά σε σχέση με την αντιμετώπιση των πασχόντων από τους υγειονομικούς. Τονίστηκε ότι πρέπει να διεκδικούν οι πάσχοντες το δικαίωμα να γνωρίζουν για τις ιατρικές εργασίες που θα τους χορηγηθούν, στην περίπτωση που χρειάζεται να γίνει μία επέμβαση ή και κάποιες εξειδικευμένες εξετάσεις. Γιατί, τις περισσότερες φορές οι υγειονομικοί θεωρούν ότι κατέχουν την “Ιατρική εξουσία” και αποφασίζουν χωρίς να συζητούν με τους πάσχοντες και χωρίς να εξηγούν για να γίνει κατανοητό το ιατρικό θέμα που έχει προκύψει.
Αυτό που χρειάζεται είναι ο/η πάσχων/ουσα να αντιμετωπίζεται πρώτα απ’ όλα σαν Ανθρώπινη οντότητα και όχι σαν εμπορευματοποιημένο αντικείμενο προς κατανάλωση. Ένα ζητούμενο είναι, να αντιμετωπίζεται το οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας ολιστικά και να δίνει στο καθένα τη δυνατότητα να συμμετέχει ενεργά και να έχει λόγο στις αποφάσεις που αφορούν τη ζωή και το σώμα του. Ένα δεύτερο ζητούμενο είναι, η σχέση θεραπευτή και θεραπευόμενου να είναι αμφίδρομη και να βασίζεται σε ουσιαστική επικοινωνία. Αλλά αυτό πρέπει να κατακτηθεί και μέσα από το κίνημα.
Στη συζήτηση αναπτύχθηκε και η σημασία της Φροντίδας από την Κοινότητα ή την συλλογικότητα που καθένας και καθεμιά ωφείλει να είναι ενταγμένος, ιδιαίτερα στις σημερινές δύσκολες και ζοφερές συνθήκες που βιώνουμε όλοι μας. Γιατί η Αλληλεγγύη και το Συλλογικό πρέπει να γίνουν τρόπος ζωής ! Από μέλος των Προσφυγικών τέθηκαν συμβάντα μελών της κοινότητας, που αν στις δύσκολες στιγμές που βρέθηκαν σε δημόσιο νοσοκομείο δεν είχαν την στήριξη των υπολοίπων μελών, δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν μόνα τους ακόμη και ρατσιστικές συμπεριφορές.
Τελειώνοντας, δόθηκε υπόσχεση ότι θα συνεχιστούν αυτές οι εκδηλώσεις σαν αναγκαιότητα στις σημερινές δύσκολες συνθήκες που βιώνουμε και που η υγεία από τους κυβερνώντες έχει εμπορευματοποιηθεί και χωρίς το ΜΑΖΙ δεν θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τα όποια ζητήματα. Ακολούθησε συλλογική κουζίνα !
Τρισεύγενη Βαρελά – Γιαννατσή