Εξέγερση των Κίτρινων Γιλέκων: Η φλόγα που δεν λέει να σβήσε

Εξέγερση των Κίτρινων Γιλέκων
Η φλόγα που δεν λέει να σβήσει

Mε μικρό προβάδισμα της ακροδεξιάς Λεπέν (23,31%) έναντι 22,41% του Mακρόν, έληξαν οι Eυρωεκλογές στη Γαλλία.

Η Γαλλία πορεύτηκε στις Ευρωεκλογές μέσα σε κλίμα μιας εξέγερσης που λαμβάνει χώρα εδώ και 7 μήνες: της εξέγερσης των «κίτρινων γιλέκων». Μια εξέγερση που ακόμα συνεχίζεται παρά την άγρια καταστολή, τη λάσπη και τη συκοφαντία. Οι διαδηλώσεις γίνονται κάθε Σάββατο σε όλες τις πόλεις και ακόμα συγκεντρώνουν εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές. Αντιμετωπίζονται με κτηνώδεις επιθέσεις της Αστυνομίας και κάθε φορά με εκατοντάδες τραυματίες.
Υπάρχουν άπειρες πληροφορίες, άρθρα, βίντεο και εικόνες από τα συλλαλητήρια αλλά και τις τοπικές δράσεις των «κίτρινων γιλέκων». Αυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι η κτηνώδης βία των κατασταλτικών μηχανισμών. Ακόμα και οι Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις χτυπήθηκαν ανελέητα από την Αστυνομία σε αρκετές γαλλικές πόλεις. Το Παρίσι την 1 του Μάη, έμοιαζε περισσότερο με την πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης (όπου οι Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις απαγορεύονται και καταστέλλονται από το καθεστώς Ερντογάν ή από τους προκατόχους του) παρά με μια δυτικοευρωπαϊκή πρωτεύουσα αστικής «δημοκρατίας». Ξύλο, πλαστικές σφαίρες και άφθονα δακρυγόνα. Τα CRS (Γαλλικά ΜΑΤ) χτύπησαν ακόμα και το μπλοκ της CGT. Το αποκορύφωμα ήταν η εισβολή της αστυνομίας σε κοντινό νοσοκομείο για να συλλάβει διαδηλωτές που κατέφυγαν εκεί για να σωθούν από την εκδικητική μανία των κρανοφόρων αστυνομικών. Oι συλληφθέντες διαδηλωτές αντιμετωπίστηκαν σαν αιχμάλωτοι πολέμου. Είναι χαρακτηριστική η εικόνα που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο και τα κοινωνικά μέσα όπου παραβάλλονται οι συλληφθέντες με τα χέρια ψηλά με μια φώτο από τη μεταχείριση συλληφθέντων τις πρώτες μέρες του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 11ης Σεπτεμβρίου 1973 στη Χιλή.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των κίτρινων γιλέκων ο αριθμός των θυμάτων κατά τη διάρκεια των 7μηνων συγκρούσεων είναι: 12 νεκροί κυρίως στα μπλόκα χτυπημένοι από αυτοκίνητα, 2.200 βαριά τραυματίες (ένας έχει υποκύψει στα τραύματα του) από τους οποίους 5 με κομμένα χέρια, 208 τραυματίες στο κεφάλι, 19 τραυματίες από χειροβομβίδες κρότου-λάμψης 198 από πλαστικές σφαίρες. Πιθανόν ο υπολογισμός να είναι πρόχειρος και η λίστα των θυμάτων να είναι μεγαλύτερη. Επίσης πάνω από 2.000 άτομα έχουν συλληφθεί και τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες περιμένοντας δίκη.
Σε πείσμα των χιλιάδων θυμάτων της κρατικής βίας και τρομοκρατίας όχι μόνο δεν σταμάτησαν οι διαδηλώσεις αλλά έχουν προκαλέσει αξιόλογες πρωτοβουλίες και άλλες εργατικές και λαϊκές κινητοποιήσεις. Υπάρχουν απεργιακοί αγώνες κυρίως από τους νοσοκομειακούς γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό και τους ταχυδρομικούς. Οι δάσκαλοι και καθηγητές έχουν φτιάξει τη συλλογικότητα «κόκκινα στυλό» προσπαθώντας να οργανώσουν μια απεργία διαρκείας. Στις επαρχιακές πόλεις, όπως στην Τουλούζη, χτίζεται σιγά-σιγά ένα κοινωνικό μέτωπο που περιλαμβάνει αριστερές οργανώσεις, αναρχικές ομάδες και τοπικές συνδικαλιστικές ενώσεις. Οι τελευταίοι, στην πράξη, σπάνε από την «καθοδήγηση» της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Οι γραφειοκρατικές ηγεσίες αρνούνται και τώρα πεισματικά να οργανώσουν γενική απεργία και απλά προκηρύσσουν κάποιες σκόρπιες απεργίες σαν τουφεκιές στον αέρα, λειτουργώντας σαν σωσίβιο στον Μακρόν. Το μόνο που έχουν προκαλέσει είναι η μήνη των απλών συνδικαλιστών και μελών που ουσιαστικά δεν πειθαρχούν. Από τον Δεκέμβριο αρκετές τοπικές οργανώσεις της CGT έχουν ενωθεί με τα κίτρινα γιλέκα και παλεύουν μαζί.
Η πιο όμορφη και ελπιδοφόρα είδηση έρχεται από τη συλλογικότητα των μεταναστών «χωρίς χαρτιά» (sans papiers). Άνθρωποι που ήρθαν στη Γαλλία γιατί οι χώρες τους ρημάζονται ακόμα από τον Γαλλικό Ιμπεριαλισμό (και όχι μόνο) οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά. Έχουν φτιάξει την πρωτοβουλία «τα μαύρα γιλέκα» και παλεύουν ενάντια στις απελάσεις αλλά και για τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως εργασία ή άδειες παραμονής. Πρόσφατα κινητοποιήθηκαν στο αεροδρόμιο του Παρισιού προσπαθώντας να αποτρέψουν απελάσεις φίλων και συντρόφων τους. Αυτοί οι αγώνες από τους «κολασμένους της Γης» μάς υπενθυμίσουν για ακόμα μια φορά ότι η εργατική τάξη είναι μία, ανεξάρτητα από έθνος, φυλή, θρησκεία, χρώμα δέρματος, φύλο ή σεξουαλικό προσανατολισμό.
Όσον αφορά τις Ευρωεκλογές μάλλον το πρώτο «κόμμα» θα είναι η αποχή η οποία υπολογίζεται σε τουλάχιστον σε υψηλά ποσοστά. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, τα αρχικά αποτελέσματα φέρνουν πρώτη τη Λεπέν με 23% και το κόμμα του Μακρόν δεύτερο με 21%. Η εξέγερση των κίτρινων γιλεκων συνεχίζεται και η συνέχεια θα δοθεί στους δρόμους προφανώς με νέα δεδομένα και νέα καθήκοντα.

Πάνος Βλαχάκης