ΕΡΓΑΤΙΚΟ BLACK OUT ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΠΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟ LOCK OUT

ΕΡΓΑΤΙΚΟ BLACK OUT ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΠΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟ LOCK OUT

Τα ίδια της τα όρια αρχίζει να συναντά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ πριν καν περάσει ένας μήνας από το σχηματισμό της.

Μπορεί να κέρδισε -όπως φυσικά αναμενόταν- την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής τα χαράματα της περασμένης Τετάρτης 10 προς 11/2, μπορεί να έχει τη στήριξη πολύ περισσότερων από όσων την ψήφισαν λόγω της “σκληρής” διαπραγμάτευσης που φαίνεται πως κάνει με τους διεθνείς δανειστές της Ελλάδας, αλλά δεν μπορεί να κερδίσει τον αγώνα ενάντια στις συνέπειες της καπιταλιστικής χρεοκοπίας στην Ελλάδα, τη ΝΑ Μεσόγειο και την Ευρώπη χωρίς να ανατρέψει τον καπιταλισμό.

Και αυτό γιατί το πρόγραμμά της, το οποίο παρουσιάστηκε εκτενώς κατά τη συζήτηση στη Βουλή το τριήμερο μεταξύ 8 – 10 Φεβρουαρίου, επιχειρεί να στήσει μία γέφυρα μεταξύ δύο αγεφύρωτων απαιτήσεων :

Από τη μια μεριά, βρίσκονται οι κατεπείγουσες απαιτήσεις της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης που επίκεντρό της εξακολουθεί να είναι η ευρωζώνη.

Από την άλλη βρίσκονται, επίσης, οι κατεπείγουσες απαιτήσεις του λαού στην Ελλάδα ο οποίος δεν αντέχει άλλη λιτότητα και εξευτελισμό από τους Έλληνες καπιταλιστές κυρίαρχους και τους Τροϊκανούς επικυρίαρχους.

Και ενώ οι κατεπείγουσες απαιτήσεις των καπιταλιστών έχουν ήδη φανεί, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κάνει ό,τι μπορεί για να κατευνάσει τις απαιτήσεις του λαού, αφήνοντάς τον άοπλο, πολιτικά και οργανωτικά.


O λαός και η εργατική τάξη της χώρας απειλείται άμεσα από ένα πολύ πραγματικό lock out από τους ιμπεριαλιστές και τους ντόπιους καπιταλιστές, οι οποίοι εξακολουθούν -την ώρα που η κυβέρνηση Τσίπρα και Καμμένου διαπραγματεύονται στο άντρο των Ευρωπαίων καπιταλιστών- να κρατούν στα χέρια τους την οικονομική και πολιτική εξουσία.

Συγκεκριμένα:

Ενώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έχει σταματήσει να δέχεται να ελληνικά κρατικά ομόλογα ως εγγύηση δανεισμού προς τις ελληνικές τράπεζες, τραβώντας έτσι την πρώτη πρίζα της ελληνικής οικονομίας από την ευρωζώνη, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει βάλει κανένα περιορισμό εξόδου κεφαλαίων από τη χώρα.

Ενώ οι οργανώσεις των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ) έβαλαν πάγο στην πρόθεση της κυβέρνησης να αυξήσει από φέτος τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ από τα 586 ευρώ που κατέβηκαν το 2012, εκείνη τους τάζει αδιακρίτως νέες χαριστικές ρυθμίσεις στις οφειλές τους προς την εφορία, το κράτος και τις τράπεζες.
Ενώ οι μεγαλοεπιχειρηματίες είχαν σπείρει τρομοκρατία στους εργαζόμενούς τους προεκλογικά, πως αν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ (διάβαζε : αν ψηφίσουν οι εργαζόμενοι ΣΥΡΙΖΑ) θα κλείσουν τις επιχειρήσεις τους, το μόνο που έχει κάνει έως τώρα η κυβέρνηση είναι να απειλεί γενικώς τους μεγαλο-οφειλέτες του ΙΚΑ, τους μεγαλο-εργολάβους και ούτε κάθε εξής…

Το μόνο που κάνει η κυβέρνηση -ενώ οι “από πάνω” εκβιάζουν με ωμά οικονομικά  μέσα το λαό- είναι να εξαγγέλλει την αποκατάσταση ολόκληρου προ – μνημονιακού θεσμικού πλαισίου για το ασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό σύστημα, τις εργασιακές σχέσεις και το Δημόσιο.

Ωστόσο, είναι εντελώς αμφίβολο το αν η κυβέρνηση θα μπορέσει να “γεμίσει” αυτό το πλαίσιο, δηλαδή αν  θα καταφέρει να πληρώσει τις συντάξεις  (πχ επικουρικές) που -πολύ σωστά– δεν μείωσε, αν θα καταφέρει να πληρώσει τους δημοσίους υπαλλήλους που – πολύ σωστά- λέει πως θα επαναπροσλάβει (π.χ. καθαρίστριες ΥΠΟΙΚ), αν θα καταφέρει να επιβάλλει τα εργασιακά δικαιώματα που -πολύ σωστά- λέει πως θα επαναφέρει…

Με βάση αυτά που εξήγγειλε την περασμένη εβδομάδα, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται ότι μπορεί να προκύψει. Γιατί αυτό;

Η “τρύπα” που αφήνει στα ταμεία η μη – μείωση των συντάξεων φέτος δεν μπορεί να καλυφθεί από την πάταξη της εισφοροδιαφυγής που θα φέρουν οι έλεγχοι μερικών εκατοντάδων ελεγκτών του ΙΚΑ σε… 220.000 επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη χώρα.

Η κανονική πληρωμή  των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων δεν μπορεί να καλυφθεί από την έκκληση του Υπουργείου Οικονομικών να πληρωθούν οι δυσβάσταχτοι φόροι που επέβαλε… η προηγούμενη κυβέρνηση (πχ ΕΝΦΙΑ).

Η τήρηση του προ – μνημονιακού εργασιακού δικαίου δεν μπορεί να επιβληθεί από μερικούς εκατοντάδες ελεγκτές του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας.

Η εφαρμογή ακόμα και του αστικού προ -μνημονιακού ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού, φορολογικού και εργασιακού δικαίου το οποίο θέλει να αποκαταστήσει η κυβέρνηση δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με επαναστατικά μέσα.

Για να σταματήσει η τρομοκρατία των επιχειρηματιών ότι θα αποσύρουν την περιουσία “τους” από τη χώρα, πρέπει να τους απαγορευτεί να κάνουν κάτι τέτοιο. Οι ίδιοι ας πάνε όπου… θέλουν, όχι όμως τα μέσα παραγωγής που βρίσκονται εντός της επικράτειας και αποκτήθηκαν χάρη στην εκμετάλλευση των εργατών. Αυτά πρέπει να μείνουν εδώ, να εθνικοποιηθούν και να επαναλειτουργήσουν  για κοινωφελείς σκοπούς.

Για να πληρώνονται κανονικά οι φόροι  και οι ασφαλιστικές εισφορές από τους μεσαίους και μεγάλους καπιταλιστές που κατά κανόνα φοροδιαφεύγουν πρέπει να απειληθούν με άμεση κατάσχεση των προσωπικών περιουσιών από το Δημόσιο.

Ούτως ή άλλως όλες οι επιχειρήσεις χρωστάνε στις ημι- κρατικοποιημένες τράπεζες (σ.σ. οι οποίες πρέπει άμεσα να κρατικοποιηθούν χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό  έλεγχο), στην εφορία και τα ημι-κρατικά ασφαλιστικά ταμεία αμύθητα ποσά. Η άντληση αυτών των ποσών  μέσω κατασχέσεων (σε όσους δεν συμμορφώνονται) σε συνδυασμό με την περικοπή της σπατάλης των κρατικών δαπανών -μεταξύ άλλων και στα σώματα ασφαλείας τα οποία  πρέπει να αντικατασταθούν από ομάδες μαζικής λαϊκής αυτοάμυνας- μπορεί να εξασφαλίσει και με το… παραπάνω τη χρηματοδότηση των συντάξεων, των μισθών και των άλλων αναγκών της κοινωνίας για υγεία, παιδεία κ,λπ. χωρίς ίχνος εξωτερικού δανεισμού.

Για να επιβληθούν τα εργασιακά δικαιώματα στους χώρους δουλειάς πρέπει να θεσμοθετηθεί ο έλεγχος και διαχείριση από τους ίδιους τους εργάτες.

Παράλληλα, χρειάζεται ένα επεξεργασμένο από τις ίδιες τις εργατικές και λαϊκές οργανώσεις σχέδιο ανασυγκρότησης της οικονομίας με άμεση και μαζική αύξηση της απασχόλησης (και έτσι και του παραγόμενου προϊόντος) με δημόσιους πόρους, σε δημόσιους φορείς και δημόσιους στόχους, δηλαδή την πλήρη και αξιοπρεπή κάλυψη των αναγκών όλου του λαού σε υγεία, ασφάλιση, παιδεία, πολιτισμό κλπ.

Αυτό σχέδιο μπορεί να εφαρμοστεί μόνο από μια κυβέρνηση των ίδιων των εργατών βασισμένη στην εξουσία τους, δηλαδή στην κατοχή του μονοπωλίου της βίας (ενάντια στους καπιταλιστές) έξω από την ΕΕ,  το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ, με τα δικά τους όργανα εξουσίας (εργατικά συμβούλια ή ό,τι αντίστοιχο αναπτυχθεί μέσα στην πάλη) κάνοντας στάση πληρωμών προς τους διεθνείς δανειστές και διαγράφοντας ολόκληρο το δημόσιο χρέος της χώρας.

Η εργατική τάξη πρέπει να ετοιμάσει ένα Black Out ενάντια στο Lock Out που ετοιμάζει η αστική τάξη και οι διεθνείς πατρόνές της στις Βρυξέλλες και την Ουόσινγκτον ενάντια στο λαό

Ένα σχέδιο απεργιών και καταλήψεων πρέπει να διαμορφωθεί από τις πολιτικές και διεκδικητικές οργανώσεις  του προλεταριάτου -οι οποίες πρέπει να συντονιστούν μεταξύ τους μέσα από ένα ενιαίο ταξικό μέτωπο- με στόχο την εργατική εξουσία και την εφαρμογή ενός σοσιαλιστικού προγράμματος λαϊκής σωτηρίας από τον καπιταλισμό και την κρίση του.

Οι εργάτες θα σκίσουν τα μνημόνια με τη δική τους εξουσία και όχι μια αριστερο… δεξιά κυβέρνηση με την εξουσία των χρεοκοπημένων αστών.

Δ.Κ.