Συντριπτική ήττα του Μακρόν – Η Αριστερά, αξιωματική αντιπολίτευση. Απειλητική άνοδος των φασιστών

της Κατερίνας Μάτσα

Μέσα σε συνθήκες ασφυκτικού καύσωνα, κλιματικού αλλά και πολιτικού, πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιούνη 2022 ο δεύτερος γύρος των κοινοβουλευτικών εκλογών στη Γαλλία.

Το αποτέλεσμα αποκαλύπτει το προχωρημένο στάδιο της αποσύνθεσης της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας. Η αποχή τεράστια, ξεπέρασε το 54%. Ήταν ένας από τους τρόπους που βρήκε να εκφραστεί η λαϊκή οργή κι η πολιτική απόρριψη του αστικού πολιτικού συστήματος.

Είναι φανερό ότι η Γαλλία μετατρέπεται σε ακυβέρνητο καράβι που πελαγοδρομεί μέσα στην τρικυμία της Ευρώπης και του καπιταλιστικού κόσμου. Η Μακρονία δεν έχασε μόνο την απόλυτη πλειοψηφία. Ηττήθηκε κατά κράτος. Ακόμα και μια (δύσκολη) συμμαχία με τους Ρεπουμπλικάνους Δεξιούς δεν θα μπορέσει να τη σώσει. Το εκλογικό σχήμα του Μακρόν Ensemble (Μαζί) κατάφερε να εξασφαλίσει μόνο 245 έδρες, τη στιγμή που χρειάζονται 289 για να έχει αυτοδυναμία. Ενδεικτικό της κρίσης είναι και το γεγονός ότι ο μακρονικός Πρόεδρος της Βουλής και γνωστοί υπουργοί του Μακρόν (π.χ. Υγείας, Αλληλεγγύης, Οικολογίας) μαυρίστηκαν αγρίως. Μαζί και ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Καστανέρ, ο υπεύθυνος για πολλές φρικαλεότητες (βγαλμένα μάτια, κομμένα χέρια-πόδια, άγρια καταστολή διαδηλωτών), ιδιαίτερα κατά την περίοδο των μεγάλων κινητοποιήσεων των «Κίτρινων Γιλέκων» .

Εμανουέλ Μακρόν

Η Νέα Λαϊκή Οικολογική Κοινωνική Ένωση (ΝUPES) του Μελανσόν, της συμμαχίας του ρεφορμιστικού ριζοσπαστισμού με υπολείμματα της σοσιαλδημοκρατίας και δεξιούς οικολόγους, κατόρθωσε να γίνει Αξιωματική Αντιπολίτευση, αντίπαλο δέος στον Μακρόν. Πήρε 145 έδρες (γύρω στις 150 με τους αριστερούς, νικητές στις υπερπόντιες κτήσεις), μια μέτρια, όμως, αύξηση σε σχέση με τις προσδοκίες της κατάκτησης της πλειοψηφίας και του σχηματισμού κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον Μελανσόν… Η επιχείρηση “κεντροαριστερού ανοίγματος” στους χρεοκοπημένους σοσιαλ-φιλελεύθερους, τους δεξιούς σταλινικούς του Ρουσέλ και τους φιλονατοϊκούς οικολόγους μπορεί εν μέρει να αναθέρμανε αυταπάτες για μια νεκρανάσταση της “πληθυντικής Αριστεράς”. Τελικά, όμως δεν συγκίνησε, δεν κέρδισε ούτε κινητοποίησε τα πιο ριζοσπαστικά στρώματα, προπαντός της νεολαίας, και της “γης τους κολασμένους” στα προλεταριακά κέντρα και τις λαϊκές γειτονιές.

Ζαν-Λυκ Μελανσόν

Η Άκρα Δεξιά της Μαρίν Λεπέν, ο Εθνικός Συναγερμός (RN), είχε μια σημαντική άνοδο, κεφαλαιοποιώντας την οργή λαϊκών και μικροαστικών στρωμάτων στις επαρχίες, ιδιαίτερα του Βορρά και του Νότου και με προεκτάσεις στα δυτικά (Γιρόνδη). Εξασφάλισε 89 έδρες, σχηματίζοντας μια συμπαγή κοινοβουλευτική ομάδα, για πρώτη φορά από το 1986. Αυτό, όμως, δεν αρκεί για να φτιάξει μια αντεπαναστατική πολεμική μηχανή, ικανή να συντρίψει την αυξανόμενη αριστερή ριζοσπαστικοποίηση στις εργατικές και λαϊκές περιοχές των μεγάλων πόλεων (π.χ. στον “κόκκινο δακτύλιο” του Παρισιού, την Μασσαλία κ.λπ.) και των υπερπόντιων κτήσεων, όπου τα ποσοστά της Αριστερής Συμμαχίας ήταν πολύ ψηλά.

Μαρίν Λεπέν

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια βαθιά καθεστωτική κρίση. Με τα δεδομένα αυτών των εκλογών ο Πρόεδρος Μακρόν και το γαλλικό κοινοβούλιο δυσκολεύονται αφάνταστα να λειτουργήσουν.

 Το Nupes έχει ήδη ανακοινώσει ότι πρόκειται να καταθέσει πρόταση μομφής στην κυβέρνηση αμέσως μετά την εναρκτήρια ομιλία της πρωθυπουργού Μπορν. Είναι βέβαιο, επίσης, ότι όταν εμφανισθούν στη Βουλή οι δύο βουλευτές του Μακρόν που κατηγορούνται για βιασμό θα γίνει χαλασμός, όπως έχουν προειδοποιήσει οι εκλεγμένες οικοφεμινίστριες βουλευτίνες.

Η Γαλλία είναι μία από τις βασικές χώρες-κλειδιά μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης που βυθίζεται στη νέα φάση της καπιταλιστικής κρίσης, μετά το τσουνάμι του πληθωρισμού, της ύφεσης και του κινδύνου κατακερματισμού της Ευρωζώνης με την άνοδο των επιτοκίων και κάτω από το βάρος του υπέρογκου χρέους (της Ιταλίας, της Ελλάδας, της Ισπανίας) αλλά και των καταστροφικών αποτελεσμάτων του διεθνούς πολέμου στην Ουκρανία.

Ο αλαζονικός Μακρόν (που κακό του αντίγραφο θέλει να είναι ο θλιβερός Κούλης) παίζει το χαρτί του Ευρωπαίου ηγέτη που προσπαθεί τάχα να σώσει την Ευρώπη από την καταστροφή. Γι’ αυτό και πήγε στο Κίεβο, λίγες μέρες πριν από τις τόσο κρίσιμες αυτές εκλογές στη χώρα του. Τελικά και ο ίδιος βγήκε μαδημένο κοτόπουλο και το κόμμα του με τους συμμάχους του μαυρίστηκαν με πίσσα και τυλίχτηκαν με πούπουλα στις κάλπες του Ιουνίου. Η République en marche, η “Δημοκρατία Εμπρός” κατρακύλησε πολύ πίσω, με προοπτική σε λίγο να βρεθεί στον γνωστό σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας…