ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ : ΒΑΡΥ ΤΟ ΠΛΗΓΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΓΚΕΛΑΔΟ , ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Bαρύ το πλήγμα που δέχθηκε η Kεφαλονιά από τον σεισμό που χτύπησε το νησί στις 26 Γενάρη.
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η κυβέρνηση υπόσχεται δάνεια προς τους σεισμόπληκτους της Κεφαλονιάς, που σε ένα ποσοστό 20% θα πληρώσουν οι ίδιοι, επιδοτήσεις ενοικίου, και προκάτ σχολικές αίθουσες. 10 μέρες μετά τον πρώτο καταστροφικό σεισμό, η κυβέρνηση στήνει τηλεοπτικά σκηνικά για λαϊκή κατανάλωση.
Η πραγματικότητα είναι πως ακόμα ηλικιωμένοι και παιδιά κοιμούνται σε σκηνές και αυτοσχέδιες παράγκες, χωρίς επαρκείς ποσότητες φαρμάκων και χωρίς θέρμανση. Ύδρευση και ηλεκτροδότηση, δεν υπάρχουν για μεγάλο τμήμα των σεισμόπληκτων, τι ειρωνεία αλήθεια, τη στιγμή που στη Βουλή, η κυβέρνηση ψηφίζει την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ. Οι φορείς αποκατάστασης σεισμοπαθών, αποψιλωμένοι από τις διαθεσιμότητες, δεν είναι σε θέση να περατώσουν εξαιρετικά επείγουσες εργασίες, που αφορούν τις γνωματεύσεις για την κατάσταση που βρίσκονται τα κτίρια. Σχολεία φέρουν βαρύτατες ζημιές, όταν υποτίθεται πως από το περασμένο καλοκαίρι είχαν κριθεί όλα επαρκή σε ενδεχόμενο σεισμού.
Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό, ο Σαμαράς, το βράδυ του δεύτερου σεισμού, επιχειρούσε να προστατεύσει την τουριστική αξιοπιστία της Κεφαλονιάς, ενώ ο Γεωργιάδης, επιχειρούσε επ’ ευκαιρία του σεισμού να κλείσει το νοσοκομείο στο Ληξούρι, πράγμα που τελικά επεφεύχθη, έπειτα από τη γενικευμένη κατακραυγή.
Εδώ και δέκα μέρες ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας, από τη μεριά της κυβέρνησης, ένα μείγμα αμοραλισμού, ψευτιάς, ανικανότητας αλλά και λοιδορίας κάθε στοιχειώδους ανθρώπινης ανάγκης σε τέτοιες καταστάσεις, λύπηση για τους πληγέντες μόνο για τις κάμερες.
Η Κεφαλονιά είναι αυτές τις ημέρες η συμβολική απεικόνιση της διαπίστωσης, πως αν δεν ανατρέψουμε τον καπιταλισμό, το ίδιο το αστικό κράτος και τις κυβερνήσεις-διαχειριστές του, τότε αυτό το σύστημα που καταρρέει, θα πέσει να μας πλακώσει με τα ερείπιά του.
Αυτές τις ημέρες οι σεισμόπληκτοι της Κεφαλονιάς, και μαζί τους όλοι οι εργαζόμενοι, κατανοούμε καλύτερα πως το αστικό κράτος δεν υπάρχει ούτε για την προστασία μας, ούτε για την κάλυψη ακόμα και των στοιχειωδέστερων αναγκών μας. Μόνο τα όργανα της δικής μας εξουσίας, θα μπορούν να ελαχιστοποιούν τον πόνο από τέτοια γεγονότα, να προβλέπουν τα αναγκαία για την εργαζόμενη πλειοψηφία μέτρα, να στελεχώνουν επαρκώς τις απαραίτητες επιστημονικές υπηρεσίες, με σεβασμό στην ίδια τη φύση, στην υπηρεσία των κοινωνικών αναγκών.
Αυτός ο αγώνας στο παρόν, είναι αξεχώριστος από την πάλη για τη δωρεάν και πλήρη οικονομική κάλυψη όλων των πληγέντων της Κεφαλονιάς.

N. Π.