ΚΟΡΙΝΘΟΣ:ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ 




 

Το Σάββατο 7 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε πορεία από το κέντρο της Κορίνθου προς το στρατόπεδο κράτησης μεταναστών που βρίσκεται στα περίχωρα της πόλης.

Το συγκεκριμένο στρατόπεδο κράτησης είναι ένα από τα πολλά στρατόπεδα κράτησης μεταναστών στην Ελλάδα, όπως αυτό της Αμυγδαλέζας, του Ελληνικού, της Ξάνθης και η λίστα συνεχίζεται.

Το στρατόπεδο κράτησης Κορίνθου «άνοιξε» τις πύλες πριν 3 χρόνια με την απόφαση του τότε υπουργού Εθνικής Άμυνας, βουλευτή της Κορινθίας Π. Μπεγλίτη. Λειτουργούσε για πολλά χρόνια ως στρατόπεδο τάγματος πεζικού.
Σε αυτό το στρατόπεδο κρατούνται μετανάστες με το μόνο «έγκλημα» που τους βαρύνει να είναι το ότι «πάτησαν το πόδι τους» στη χώρα. Νέοι ή συχνά, ανήλικοι, μετανάστες που άφησαν τις οικογένειές τους κυνηγημένοι από τη φτώχεια, την πείνα, τους πολέμους και εμφυλίους  πολέμους είτε γιατί κάποιοι τους υποσχέθηκαν τον «παράδεισο» κλείστηκαν στα στρατόπεδα κράτησης. Οι περισσότεροι ήλθαν από τις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής είτε πεζοί είτε με σαπιοκάραβα προς την Ευρώπη-φρούριο, αντιμετωπίζονται όμως ως εγκληματίες. Εκατοντάδες και χιλιάδες από αυτούς αντί για το  όνειρο βρήκαν φρικτό θάνατο στα παγωμένα νερά της Μεσογείου και του Αιγαίου ή  στον Έβρο. Φαρμακονήσια και Λαμπεντούζες είναι οι «Παρθενώνες» του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού…

Η πορεία στην Κόρινθο είχε καλεστεί από την Ανοιχτή Πρωτοβουλία Ενάντια στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης και συμμετείχαν η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Κορίνθου, η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας,  Αναρχικοί/Αντιεξουσιαστές Πελοποννήσου, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ. Η πορεία είχε μια μαζική παρουσία περίπου 200 αλλλέγγυων στην οποία ακούστηκαν αρκετά αντιφασιστικά συνθήματα. Ξεκίνησε από το Δημοτικό Θέατρο της Κορίνθου, πέρασε από το κέντρο της πόλης και από τα τοπικά γραφεία της Χρυσής Αυγής και κατευθύνθηκε προς  το στρατόπεδο κράτησης. Φτάνοντας η κεφαλή της πορείας στο στρατόπεδο προσπάθησε να ρίξει τη σιδερόπορτα χωρίς να τα καταφέρει. Έπειτα, έγινε ξανά μια προσπάθεια ώσπου τη ρίχνουν και τότε γίνεται ρίψη χημικών από τις πάνοπλες διμοιρίες των ΜΑΤ και ΥΜΕΤ που βρίσκονταν μέσα. Οι αλληλέγγυοι παρέμειναν για αρκετή ώρα έξω από το στρατόπεδο φωνάζοντας συνθήματα υπέρ των μεταναστών, μέχρις ότου 5 άτομα ως αντιπρόσωποι της πορείας μπήκαν με συνοδεία 5 αστυνομικών με καλυμμένα πρόσωπα για να συνομιλήσουν με τους έγκλειστους μετανάστες.
Από την ενημέρωση που έγινε μετά προκύπτει ότι από τους 800 μετανάστες που υπήρχαν αρχικά, έχουν μείνει 430 και ότι καθημερινά 20-30 μετανάστες «απελευθερώνονται». Η καταγγελία που έκαναν οι έγκλειστοι είναι ότι το φαγητό είναι κακής ποιότητας, πολλοί χρειάζονται φάρμακα καθώς και νοσηλευτική φροντίδα αφού υπάρχει έλλειψη ιατρικού και φαρμακευτικού υλικού καθώς η σύμβαση των γιατρών έχει λήξει.

Ακούμε με χαρά τις αναγγελίες για το κλείσιμο των στρατοπέδων από τη νέα κυβέρνηση και τη μετατροπή του κέντρα φιλοξενίας. Δεν ξεχνάμε όμως τις χιλιάδες ονομασίες που βρέθηκαν για να περιγράψουν ανάλογους χώρους εγκλεισμού. Η επιλογή του όρου της “επιβλεπόμενης ελευθερίας” από το νέο υπουργό Προ.Πο. δεν είναι… ατυχής – ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ.

Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης πρέπει εδώ και τώρα να κλείσουν και οι έγκλειστοι να μεταφερθούν σε ανοιχτές δομές που ούτε θα φυλάγονται εσωτερικά ή εξωτερικά από την αστυνομία, ούτε θα βρίσκονται απομακρυσμένα έξω από την πόλη, αλλά μέσα στον αστικό ιστό. Αυτό θα πρέπει να συνδυαστεί με την άμεση και χωρίς όρους νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και την παροχή εγγράφων για να ταξιδέψουν όπου επιθυμούν. Κάθε ολιγωρία είναι εγκληματική.
Το υπάρχον νομικό πλαίσιο αλλά και το κανονιστικό πλαίσιο της Ε.Ε. είναι εντελώς αντίθετο σε κάτι τέτοιο και δεν υπάρχει περιθώριο να “βελτιωθεί”. Η αγωνία της αστικής τάξης σε ολόκληρη την Ευρώπη να μείνει στη θέση της, ενώ τρίζει κάτω από τα πόδια της το έδαφος, είναι δεμένη άρρηκτα με τον εγκλεισμό και τον έλεγχο των ζωής των “ανεπιθύμητων”.

Η ενεργός επαναστατική κινητοποίηση των λαών της Ευρώπης για μια ενοποίηση πάνω σε σοσιαλιστικές βάσης είναι η μόνη εγγύηση για το τέλος της φρίκης των στρατοπέδων και των φασιστών που παραμονεύουν έξω από αυτά.

Μαρίτα Π.