ΚΡΙΣΙΜΟ ΟΚΤΑΜΗΝΟ - ΠΑΚΕΤΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΑ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ

Στο πιο κρίσιμο οκτάμηνο τής έως τώρα της θητείας εισέρχεται η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Μέχρι το Μάη του 2014, οπότε είναι προγραμματισμένες να γίνουν ταυτόχρονα οι Ευρωεκλογές, οι Δημοτικές και οι Περιφερειακές Εκλογές, η κυβέρνηση θα πρέπει:
 να έχει πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα στον φετινό κρατικό προϋπολογισμό μέχρι στις 31 Δεκέμβρη (28 Φλεβάρη σε ταμειακό επίπεδο)
 να έχει  περάσει από τη Βουλή τον προϋπολογισμό του 2014 και να έχει συντάξει το επικαιροποιημένο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα μέτρων για όλη την περίοδο 2014-17 γύρω στα τέλη του φθινοπώρου
να έχει συμφωνήσει για το “Τρίτο Πακέτο Στήριξης” προς τον ελληνικό καπιταλισμό την Άνοιξη του 2014.

Όμως, οι δημόσιες συζητήσεις έχουν μετατοπισθεί αναντίστοιχα  με το χρόνο που θα πρέπει να κάνει η κυβέρνηση τα παραπάνω τέσσερα βήματα και έχουν επικεντρωθεί εδώ και δεκαπέντε μέρες στην Άνοιξη (;) του 2014. Ιδιαίτερη αφορμή αποτέλεσαν οι δηλώσεις του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκαγκ Σόιμπλε περί ανάγκης ενός “τρίτου πακέτου στήριξης” προς την Ελλάδα κατά τη διάρκεια προεκλογικής ομιλίας του σε περιοχή της βόρειας Γερμανίας. Καταρχάς να διευκρινισθεί πως η δυνατότητα ενός “τρίτου πακέτου” αναφέρεται ρητά στο προηγούμενο, δηλαδή εκείνου του περασμένου Νοέμβρη, και θα περιελάμβανε μείωση επιτοκίων δανεισμού, περισσότερα κοινοτικά κονδύλια, επιστροφές κερδών από τις κεντρικές τράπεζες και νέα βραχυπρόθεσμα δάνεια. Όλα αυτά θα γίνουν εφόσον η κυβέρνηση εφαρμόσει τα συμφωνημένα μέτρα. Η τρόικα πράγματι αναγνωρίζει ως επί το πλείστον πως η κυβέρνηση τα πάει καλά και, άρα, θα λάβει τις προαναφερθείσες ελαφρύνσεις στην αποπληρωμή του υπέρογκου χρέους της τον ερχόμενο Απρίλη – Μάη, οπότε λήγει το τρέχον Μνημόνιο….
Τότε γιατί γίνεται τόση φασαρία με τη δήλωση Σόιμπλε, αφού όλα πάνε κατ’ ευχήν; Μα ακριβώς, γιατί δεν συμβαίνει αυτό. Η υπενθύμιση των συμφωνιών του περασμένου Νοέμβρη από πλευράς Σόιμπλε έγινε για να πάνε παραπέρα αυτές οι συμφωνίες αμέσως μετά τις γερμανικές εκλογές της 22ας Σεπτεμβρίου και συγκεκριμένα προς την κατεύθυνση του “κουρέματος” του πανθομολογουμένως μη-βιώσιμου ελληνικού κρατικού χρέους. Το ζήτημα που διχάζει τις εμπλεκόμενες μεριές είναι πώς θα γίνει αυτό το “κούρεμα”, χωρίς να… λεχθεί έτσι, καθώς κάτι τέτοιο θα ισοπέδωνε την ήδη κλονισμένη αξιοπιστία τόσο των δανειστριών χωρών της Ελλάδας, όσο και της δανειζομένης Ελλάδας. Η Γερμανική κυβέρνηση πιέζει να γίνει κάποιου τύπου ανταλλαγή μεταξύ μέρους του κρατικού χρέους που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους οι ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και της ελληνικής κρατικής περιουσίας μέσω ενός “Ευρωπαϊκού Θησαυροφυλακίου”. Οι άλλες μη κεντρο- ευρωπαϊκές χώρες (πχ Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία) δεν θέλουν τέτοιες ανταλλαγές καθώς θα αφορούν εν τέλει και τις δικές τους κρατικές περιουσίες, ενώ το αμερικανοκίνητο ΔΝΤ τάσσεται αναφανδόν υπέρ ενός άμεσου κουρέματος του ελληνικού χρέους αδιαφορώντας φυσικά για τις ζημιές που θα υποστούν οι δανείστριες ευρωπαϊκές χώρες…
Δ.Κ.

Νέα Προοπτική τεύχος#554# Σάββατο 31 Αυγούστου 2013