ΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΕΟΠΥΥ ΚΟΛΛΑΝΕ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΤΗΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

H απεργία των γιατρών του EOΠYY, του οργανισμού που συνενώνει τους ασφαλισμένους σε όλα τα ταμεία και παρέχει πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας σε περίπου 10 εκατομμύρια ασφαλισμένους, ξεκίνησε στις 25 Nοέμβρη 2013 και συνεχίζεται με πρωτοφανή υψηλά ποσοστά συμμετοχής, μέχρι τις 27 Δεκεμβρίου. Oι γιατροί, το υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό και οι διοικητικοί υπάλληλοι, αντιδρούν στη διάλυση κάθε έννοιας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, στις χιλιάδες διαθεσιμότητες και απολύσεις όλου του κλάδου τους.

Την Τρίτη 17 Δεκέμβρη έγινε μια ακόμη γενική συνέλευση του συλλόγου των απεργών γιατρών του ΕΟΠΥΥ. Σε μια κατάμεστη αίθουσα συγκεντρώθηκαν οι απεργοί για να ενημερωθούν για την συνάντηση του μνημονιακού Σαμαρά με τη διοίκηση του συλλόγου τους.
Λίγες μέρες νωρίτερα η κυβερνητική επιτροπή δια στόματος Σαμαρά ενημέρωνε τον Ελληνικό λαό για την αμετάκλητη απόφασή της να θέσει σε διαθεσιμότητα – απόλυση 8900 υγιεινομικούς που εργαζονται στον ΕΟΠΥΥ, εκ των οποίων 5500 γιατροί και 3400 νοσηλευτές. Έτσι, η μοναδική δομή δημόσιας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, έκλεινε αλα ΕΡΤ και 10.000.000 ασφαλισμένοι παραδίδονταν ως λάφυρο στο ιδιωτικό κεφάλαιο.
Στη συνάντησή του με τους απεργούς ο Σαμαράς επιβεβαίωσε την απόφαση της κυβέρνησης του για υλοποίηση αυτής της απόφασης.
Γιατί τότε κάλεσε τους γιατρούς; Για να «χρυσώσει» το χάπι της απόλυσης, αναβάλλοντάς την για «δυο ολόκληρες βδομάδες», με αντίτιμο τον τερματισμό της απεργίας!
Αλλά οι γιατροί δεν «μασάγανε». Μια γενική συνέλευση 1.000 ανθρώπων αγανακτισμένων, οργισμένων, ενάντια στην κυβέρνηση και τους υποτακτικούς της, γιουχάιζαν κάθε απόπειρα εξωραϊσμού της κυβερνητικής πολιτικής. Έτσι εξανάγκασαν ανθρώπους που συναγελάζονται με την αντιδραστική κυβέρνηση και τον φασίστα υπουργό Γεωργιάδη, να εξαφανιστούν και να μη τολμήσουν να ανέβουν στο βήμα των ομιλητών, όπως έγινε με τον πρόεδρο του ΙΣΑ Γ. Πατούλη.

Είναι η πρώτη φορά μετά τον πόλεμο που κινητοποιείται ένα κατ’ εξοχήν συντηρητικό στρώμα της κοινωνίας με μια απεργία που εχει πρωτοφανή μαζικότητα, συμμετοχή και διάρκεια. Ένα χαρακτηριστικό που το συναντάμε σε κάθε εργατική κινητοποίηση τον τελευταίο χρόνο, αρχής γενομένης από τους χαλυβουργούς, καθηγητές, καθαρίστριες, εργαζόμενους της Τ.Α, τους διοικητικους των Πανεπιστημίων που σέρνουν τον χορό των αντικυβερνητικών κινητοποιήσεων 15 βδομάδες και τους γιατρούς που μπήκαν στην 4η βδομάδα απεργίας και θα την συνεχίσουν καθώς φαίνεται μέχρι να απολυθούν (ή να απολύσουν την μνημονιακή κυβέρνηση).
Xίλιοι τριακόσιοι διοικητικοί και 5500 γιατροί έχουν κολλήσει με την πλάτη στο τοίχο μια σαθρή και ετοιμόρροπη κυβέρνηση γιατί «οι από πάνω» γνωρίζουν πολύ καλά, ότι οι απεργοί έχουν την ομόθυμη συμπαράσταση όλων των απόκληρων που έχουν δημιουργήσει σ’ αυτήν την χώρα.

Όμως οι γιατροί δεν μπορούν να νικήσουν μόνοι τους. Kανένας κλάδος δεν μπορεί να νικήσει όταν η κινητοποίησή του και τα αιτήματά του παραμένουν στα πλαίσια του δικού περιορισμένου χώρου.  
Κανένα κοινωνικό αίτημα – διεκδίκηση, από το πιο μικρό έως το πιο μεγάλο, δεν μπορεί να δικαιωθεί στα στο έδαφος της πιο βαθειάς ιστορικής κρίσης του καπιταλισμού. Ενός συστήματος που έχει χρεοκοπήσει και προσπαθεί να φορτώσει την κρίση του στις πλάτες εκατομμυρίων εργαζομένων σ’ όλο τον κόσμο καταστρέφοντας την ζωή τους. Έτσι λοιπόν οι απελπισμένοι, η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι υποχρεωμένοι να δώσουν την μάχη για την ζωή τους.
Μόνοι τους; ΟΧΙ! Mαζί με τους υπόλοιπους αγωνιζόμενους κλάδους, με τη δημιουργία ενός ενιαίου εργατικού μετώπου, φτιάχνοντας κέντρα αγώνα εργατών ανεξάρτητα από τους κρατικούς εναγκαλισμούς και τις πολιτικο-συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες. Για να σταματήσουν τον αρμαγεδδώνα που απειλεί την ζωή τους και την κοινωνία οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να σταματήσουν στη μέση του δρόμου.
Αυτή η κυβέρνηση και κάθε άλλη καπιταλιστική κυβέρνηση πρέπει να ανατραπεί μέσα από μια γενική πολιτική απεργία διαρκείας και να αντικατασταθεί από την εργατική εξουσία των εργαζομένων και καταπιεσμένων.
Δημήτρης Γεωργίου