του Δημήτρη Γεωργίου*

Στις 24 Φλεβάρη αυτού του χρόνου τα τύμπανα του πολέμου ήχησαν και πάλι, 77 χρόνια μετά, στα σύνορα της Ευρώπης.

Μιας Ευρώπης που καταστράφηκε τότε από την θηριωδία του Ναζισμού.

Σήμερα ξεκίνησε ένας πόλεμος με εμπρηστή τον Αμερικανονατοϊκό και συντεταγμένο πίσω του τον Ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό και κίνδυνο να θεωρηθεί προφήτης ο Άλμπερτ Αϊνστάιν με την φράση του ”Δεν γνωρίζω με τί είδους όπλα θα γίνει ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος, αλλά ο τέταρτος Παγκόσμιος θα γίνει με πέτρες και ξύλα”.

Η Ουκρανία, ο κόσμος φλέγεται και οι φλόγες υπάρχει κίνδυνος να πυρπολήσουν τον πλανήτη.

Έχουν ήδη στη διάρκεια αυτού του μήνα τοποθετηθεί στο θέμα του πολέμου, φασίστες, φιλοπόλεμοι ιμπεριαλιστές, αστοί ”δημοκράτες”, ”ειρηνιστές” οπορτουνιστές της κυβερνώσας και μη Αριστεράς, οι οποίοι με τον πρώτο πυροβολισμό τοποθετήθηκαν υπέρ της προπαγάνδας του διεθνούς κεφαλαίου κατά της Ρώσικης εισβολής στην Ουκρανία.

Τους έπιασε ο πόνος για την πραγματική δυστυχία που προκαλεί ο πόλεμος στον Ουκρανικό αλλά και τον Ρώσικο λαό…

Ένα πόλεμο που προκάλεσαν οι ίδιοι και η πολιτική τους.

”Ένας πόλεμος που είναι συνέχιση της πολιτικής με άλλα (συγκεκριμένα : με βίαια) μέσα”, κατά

την έκφραση του Κλαούζεβιτς.

Συμμετοχή στην προπαγάνδα δήλωσε και το ΚΚΕ με την πορεία του από την Ρώσικη στην Αμερικάνικη πρεσβεία. Ιμπεριαλισμός ενάντια σε ιμπεριαλισμό κατά την άποψή τους.

Τυπική λογική. Πλήρης πολιτική χρεοκοπία.

Αλήθεια από ποιά συγκεκριμένα αντικειμενικά δεδομένα προκύπτει ο ”ιμπεριαλισμός” της καπιταλιστικής Ρωσίας;

Για όλους την αποκλειστική ευθύνη του πολέμου φέρει η Ρωσία και ο βοναπάρτης Πούτιν, άντε λίγο και ο ”παράλυτος” πολιτικά Μπάιντεν.

Όλους αυτούς ήρθαν να ”συνδράμουν” και διάφορες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής (αναφερόμενης και ως επαναστατικής!) Αριστεράς σηκώνοντας το ”αντιιμπεριαλιστικό” σπαθί τους εξομοιώνοντας τους συμμετέχοντες στον πόλεμο, Αμερικανονατοϊκούς ”συμμάχους” και Ρώσους ως Ιμπεριαλιστές.

Όλοι τους ”ξέχασαν” αυτόματα την τοποθέτηση του Λένιν και την θέση των Μαρξιστών απέναντι στον πόλεμο.

Ποιός είναι ο χαρακτήρας του πολέμου. Προσδιορίστε τον πόλεμο και την ταξική του φύση.

”Γι’ αυτό πρέπει να αναλύσουμε τις ιστορικές ιδιομορφίες του σημερινού ακριβώς πολέμου” (Λένιν, Άπαντα, τ. 26, σελ 317).

Του ”σημερινού” (1914-1915) κατά Λένιν, αλλά και του σημερινού (2022) πολέμου.

Αυτή η στάση αφορά το Μαρξιστικό Κίνημα σήμερα.

Συγκεκριμένη ανάλυση, συγκεκριμένης κατάστασης.

Το καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο από την αυγή του 20ου αιώνα.

Ιμπεριαλισμός σημαίνει:

1] Συγκέντρωση της παραγωγής και του κεφαλαίου, που έχει φτάσει σε τέτοια υψηλή βαθμίδα ανάπτυξης, ώστε να δημιουργεί μονοπώλια που παίζουν αποφασιστικό ρόλο στην οικονομική ζωή.

2] Συγχώνευση του τραπεζικού κεφαλαίου με το βιομηχανικό και δημιουργία μιας χρηματιστηριακής ολιγαρχίας πάνω στη βάση αυτού του χρηματιστικού κεφαλαίου.

3] Εξαιρετικά σπουδαία σημασία αποκτά η εξαγωγή κεφαλαίου, σε διάκριση από την εξαγωγή εμπορευμάτων.

4] Συγκροτούνται διεθνείς μονοπωλιακές ενώσεις των καπιταλιστών, οι οποίες μοιράζουν τον κόσμο.

5] Εχει τελειώσει το εδαφικό μοίρασμα της γης ανάμεσα στις μεγαλύτερες καπιταλιστικές δυνάμεις. (Λένιν, Άπαντα, τ. 27, σελ. 323)

Έχει τελειώσει το εδαφικό μοίρασμα αλλά σε συνθήκες ιστορικής παρακμής και παγκόσμιας άλυτης οικονομικής κρίσης από το 2008 η ανάγκη του ιμπεριαλισμού να βρει διέξοδο(;) στα αδιέξοδά του προσπαθεί και απαιτεί να αποικιοποιήσει τον πρώην σοβιετικό χώρο από το 1991.

Είναι μια στρατηγική πού απαιτεί το ξαναμοίρασμα της γης που απώλεσε με την Οχτωβριανή Επανάσταση, τον τεμαχισμό και την αποικιακή ληστεία.

Έχει ”κατορθώσει” ήδη να βάλλει ”πόδι” σε όλη την Ανατολική Ευρώπη μετά την κατάρρευση της προδοτικής Σταλινικής γραφειοκρατίας, στις χώρες της Βαλτικής, την Πολωνία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Αλβανία, την Ουγγαρία, την διαλυμένη μετά την καταστροφική επέμβαση του Αμερικάνικου και Γερμανικού Ιμπεριαλισμού το 1999 στην Γιουγκοσλαβία.

Το 2022 ήρθε η ώρα της Ρωσίας να περικυκλωθεί και από την Ουκρανία των φασιστών κληρονόμων του Στεπάν Μπαντέρα με την προστασία του διεθνούς ιμπεριαλισμού. Να υποταχτεί στις οικονομικές και πολιτικές ανάγκες του διεθνούς ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου.

Παραβίασαν τις συμφωνίες του Μινσκ και την ουδετερότητα της Ουκρανίας που είχαν υπογράψει με τον Βοναπάρτη αντικομουνιστή Πούτιν, κληρονόμο της αντεπαναστατικής Σταλινικής γραφειοκρατίας, και τους ολιγάρχες που κατάκλεψαν τις καταχτήσεις της Οχτωβριανής Επανάστασης και έγιναν ζάμπλουτοι σε μια νύχτα.

Είναι ιμπεριαλιστική όμως η σημερινή Ρωσία;

Με τα δεδομένα που αναφέρονται στις λενινιστικές προϋποθέσεις πάρα πάνω, για να χαρακτηριστεί ιμπεριαλιστική, δεν εκπληρώνεται ούτε ένας όρος ως βεβαιότητα ότι είναι μια ιμπεριαλιστική χώρα.

Εκτός πλέον και κάποιοι θεωρούν ότι υπάρχουν και άλλες προϋποθέσεις. Περιμένουμε να μας ενημερώσουν.

Θεωρεί κάποιος ότι έχει αλλάξει ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας της εποχής, ως ”εποχής πολέμων και επαναστάσεων” όπως την χαρακτήριζε ο Λένιν;

Τότε τι είναι η Ρωσία σήμερα;

Κατά την άποψή μας είναι ένα υβριδικό μεταβατικό καθεστώς πρoς τον καπιταλισμό (καπιταλιστικό), σε πλήρη αδυναμία να αντιπαρατεθεί με τον ιμπεριαλισμό και τις ανάγκες του σε κρίση, όπου προκειμένου να απωλέσουν τα προνόμιά τους ο Βοναπάρτης Πούτιν και οι ολιγάρχες οδηγήθηκαν σε ένα πόλεμο που τον υποδαύλισαν οι δυτικοί ιμπεριαλιστές.

Ορίζεται φαινομενικά ως πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, αλλά ουσιαστικά είναι πόλεμος με την συμμετοχή όλου του ιμπεριαλιστικού συρφετού (Αμερικάνοι, Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές με τις διαφορές τους, καπιταλιστικά πρώην καθεστώτα σταλινικού τύπου).

Πόλεμος με διεθνή (παγκόσμια), και όχι τοπικά χαρακτηριστικά.

Σ’ αυτόν τον πόλεμο δεν πρέπει να μας διαφύγει η υποτιθέμενη ουδέτερη στάση της Ινδίας και κυρίως της Κίνας να μην επιβάλλουν κυρώσεις στην Ρωσία.

Γιατί οι καμπάνες του πολέμου χτυπάνε και για την Κίνα όπου ήδη οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές με την συμφωνία AUKUS που υπέγραψαν με την Αυστραλία και Μ. Βρετανία αποβλέπουν σε μελλοντική (όποτε προκύψουν – δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες) αποικιοποίηση και της μεγάλης χώρας που προέκυψε από την Κινέζικη Επανάσταση και τον εκφυλισμό της.

Άλλωστε, έχουν γνώση οι φύλακες όπως αποδεικνύει η απάντηση Σι Τζι Πινγκ στον Μπάιντεν όταν στην απαίτηση του τελευταίου να επιβάλλει κυρώσεις στη Ρωσία έλαβε καταλυτική απάντηση από τον Κινέζο πρόεδρο. ”Όποιος αποφάσισε να κρεμάσει το κουδούνι στο λαιμό της τίγρης, εκείνος πρέπει να πάει να της το βγάλει.”!

Τι θέση καλούνται να λάβουν σήμερα οι μαρξιστές;

Ο σημερινός πόλεμος είναι ιμπεριαλιστικός και διεξάγεται μεταξύ του Αμερικάνικου και Ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού και ενός υβριδικού καπιταλιστικού καθεστώτος που δεν έχει ολοκληρώσει την μετάβασή του στον καπιταλισμό.

Προκύπτει παρά ταύτα, κατά την άποψή μας, η αδυναμία, το αδιέξοδο μιας τέτοιου τύπου μετάβασης.

Μπορεί λοιπόν κάποιος να υποστηρίξει έναν από τους εμπολέμους και την υπεράσπιση της ιδέας ότι ”αμυνόμαστε για την πατρίδα”;

Αυτό λέγεται σοσιαλσοβινισμός και ουσιαστικά είναι να παραιτείσαι από την ταξική πάλη τον καιρό του πολέμου.

Να παραιτείσαι από τις αποφάσεις της Βασιλείας και του Τσίμερβαλντ [1915] των σοσιαλιστών [κομμουνιστών] ενάντια στον πόλεμο.

Πρέπει σήμερα, το 2022, το εργατικό κίνημα να δημιουργήσει το δικό του Τσίμερβαλντ, να παλέψει ενάντια στη δική του αστική τάξη και να ακολουθήσει την προτροπή του Λένιν: ”Το μοναδικά σωστό προλεταριακό σύνθημα είναι η μετατροπή του σημερινού ιμπεριαλιστικού πολέμου σε εμφύλιο πόλεμο (η υπογράμμιση δική μας). Μια τέτοια ακριβώς μετατροπή απορρέει από τις συνθήκες της σημερινής πολεμικής καταστροφής και μόνο τότε τα εργατικά κόμματα θα εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που ανέλαβαν στη Βασιλεία, όταν κάνουν συστηματική προπαγάνδα και ζύμωση προς την κατεύθυνση αυτή.

Μόνο μια τέτοια τακτική θα είναι πραγματικά επαναστατική τακτική της εργατικής τάξης, που αντιστοιχεί στις συνθήκες της νέας ιστορικής εποχής. (Λένιν, Άπαντα, τ. 26, σελ. 370).

Της εποχής του ιμπεριαλισμού, υπενθυμίζουμε.

Οποιαδήποτε άλλη θέση, είναι υποταγή στην αστική ιδεολογία και καταστροφή για το εργατικό κίνημα.

Μετατρέψτε τον πόλεμο σε εμφύλιο, στη Ρωσία και την Ουκρανία!

Αυτή πρέπει να είναι η σημαία της Τέταρτης Διεθνούς.

Καθαρά λόγια, καθαρές πράξεις.

“Ο εχθρός είναι στη δική μας χώρα”. (Καρλ Λίμπκνεχτ]

* Δημήτρης Γεωργίου – Καρδιολόγος