ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΔΕΔΥ - ΗΤΤΑ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ

 

Το 35ο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ έγινε ενώ οι απολύσεις και οι διαθεσιμότητες στο δημόσιο είναι σε εξέλιξη.

Η παρουσία εργαζόμενων από κλάδους που έχουν μπει σε διαθεσιμότητα, όπως οι 500 καθαρίστριες του υπουργείο Οικονομικών, οι σχολικοί φύλακες και οι δημοτικοί αστυνομικοί έδωσαν τον τόνο με τις παρεμβάσεις τους. Είναι χαρακτηριστικό το ότι οι παρεμβάσεις αυτών των εργαζόμενων στο συνέδριο στρέφονταν ενάντια στην απερχόμενη φιλοκυβερνητική ηγεσία της ΑΔΕΔΥ και ενάντια στην πολιτική της που συνίστατο σε άκαρπες σκόρπιες 24ωρες απεργίες και κάποιες στάσεις εργασίας που δεν επαρκούσαν ούτε για την τιμή των όπλων. Το συνέδριο διεξάγονταν στην σκιά ενός σκληρού αγώνα που έδιναν οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ που ήδη είχε συμπληρώσει 3 μήνες απεργίας. Ο αγώνας αυτός βάραινε καταθλιπτικά πάνω στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία καθώς αναπτύχθηκε παραγκωνίζοντάς την και υποκαθιστώντας την με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες.

Αυτό όμως που έδειξε το συνέδριο είναι πως οι εργαζόμενοι στο δημόσιο για πρώτη φορά  αμφισβήτησαν τον κυβερνητικό συνδικαλισμό. Η ΠΑΣΚΕ κυριολεκτικά έμεινε η μισή από το προηγούμενο συνέδριο, 174 συνέδρους έναντι 376, ενώ η ΔΑΚΕ, 154 έναντι 236 στο προηγούμενο. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες δεν σχηματίζεται πλειοψηφία κυβερνητικών συνδικαλιστών σε τριτοβάθμιο όργανο. Αξιοσημείωτη είναι η αύξηση αριστερών συνδικαλιστικών σχημάτων με τις Παρεμβάσεις να αυξάνουν σημαντικά την δύναμή τους από 43 συνέδρους σε 68. Η Αυτόνομη Παρέμβαση που συσπειρώνει τις συνδικαλιστικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ είχε 114 συνέδρους έναντι 84 στο προηγούμενο συνέδριο. Το ίδιο και άλλες αριστερές παρατάξεις είχαν ενισχυμένη παρουσία. Το ΠΑΜΕ αντίθετα είχε πτώση σε συνέδρους (91 έναντι 96).

Ο Θ. Μπαλασσόπουλος από τους ΟΤΑ κατάφερε με 68 συνέδρους να κάνει έντονη την παρουσία του στο συνέδριο και βέβαια να εισπράξει μέρος από την φθορά της ΠΑΣΚΕ.

Το συνέδριο έκλεισε τις εργασίες του με επόμενο βήμα του την εκλογή του προεδρείου της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ. Η αδυναμία της δημιουργίας καθαρού κυβερνητικού προεδρείου είναι προφανής. Αυτό όμως που είναι επίσης φανερό είναι ότι οι μάζες των υπαλλήλων του δημοσίου συνέρχονται από το σοκ της κρίσης και στρέφονται προς την αριστερά. Οι εργαζόμενοι στο Πανεπιστήμιο με τον αγώνα τους και τα νέα ποιοτικά στοιχεία που εμφανίζει δίνουν περιεχόμενο στην αμφισβήτηση που εκφράστηκε στο συνέδριο. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία που αποδυναμώθηκε στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ πρέπει να τσακιστεί και στις εργατικές συνελεύσεις.

Αβραμίδης Κώστας