ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΕΚΤ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΡΟΒΑΤΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΝΤΡΑΓΚΙ

Είναι εντυπωσιακό, σε κάθε συνεδρίαση του συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ο πρόεδρός της κ. Ντράγκι αυξάνει “λεκτικά” τις διαβεβαιώσεις του ότι η ΕΚΤ θα χρησιμοποιήσει οσονούπω τα άγνωστα “αντισυμβατικά” (!) εργαλεία της για να αντιμετωπίσει την απειλή απέναντι στο ευρώ, επτά χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης.

Στο προχθεσινό (Tρίτη 6/5) συμβούλιο παραδέχθηκε έμμεσα για άλλη μια φορά ότι οι απειλές για το ευρώ έχουν αυξηθεί αντί να μειωθούν. Ο αποπληθωρισμός των τιμών και το ακριβό ευρώ σε μία υπερχρεωμένη ευρωζώνη, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που οι πολιτικές των κυβερνήσεών της δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν και καλείται η ΕΚΤ να χρησιμοποιήσει τα αντισυμβατικά της “όπλα”. Γιατί τα ονομάζουν έτσι;

Γιατί ξεπερνούν τα όρια του καταστατικού της και παραβιάζουν τους όρους μέσα στους οποίους συγκροτήθηκε το ενιαίο νόμισμα.

Τώρα όμως ο κίνδυνος ήρθε πολύ πιο κοντά. Το εκρηκτικό αυτό μείγμα απειλείται να πάρει φωτιά από τις συνέπειες της κρίσης στην Ουκρανία που υπονομεύει τα οικονομικά και χρηματοπιστωτικά συγκοινωνούντα δοχεία μεταξύ Ευρωζώνης και Ρωσίας. Με διακριτικό τρόπο τρόπο σχεδόν σε όλες του τις ομιλίες ο Μάριο Ντράγκι δεν παραλείπει να επισημαίνει τον κίνδυνο από την πυρκαγιά που έχει ξεσπάσει στην Ουκρανία ανατρέποντας τις οικονομικές και ενεργειακές διαδρομές μεταξύ του ευρώ και της Ρωσίας.

Η εικόνα έχει γίνει εξαιρετικά σύνθετη και τόσο εκρηκτική που δεν μπορεί πλέον να ελεγχθεί με τις λεκτικές διαβεβαιώσεις του κ. Ντράγκι ότι… θα δράσει με άγνωστα όπλα:
Οι ΗΠΑ αποφάσισαν, και από τον Ιανουάριο κλείνουν σταδιακά την κάνουλα του προγράμματος της “ποσοτικής χαλάρωσης” (χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος μέσω αγοράς από τις τράπεζες τίτλων είτε εντόκων γραμματίων είτε μετοχών είτε τιτλοποιημένων δανείων) με το οποίο κρατιόταν ζωντανό το διεθνές τραπεζικό σύστημα.
Οι αποκαλούμενες αναδυόμενες οικονομίες, μετά την απόφαση αυτή της FED, βρίσκονται υπό τρομακτική συναλλαγματική πίεση καθώς τα ξένα κεφάλαια φεύγουν από αυτές και επιστρέφουν στα μητροπολιτικά χρηματοπιστωτικά κέντρα προκαλώντας πρωτοφανείς πιέσεις στα επιτόκια και αποεπένδυση.
Τα κεφάλαια αυτά αναζητούν επενδυτικές ευκαιρίες στις “ασφαλείς” περιοχές όπως αυτή του ευρώ και του δολαρίου με αποτέλεσμα να τροφοδοτούν την αγορά χρέους ακόμα και των υπερχρεωμένων χωρών όπως η Ελλάδα (τροφοδοτώντας την ψευδεπίγραφη έξοδο στις αγορές).
Η ΕΚΤ επιχειρεί να ισορροπήσει στο περιβάλλον αυτό κινούμενη λεκτικά επί ξυρού ακμής, χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα αυτές τις εισροές κεφαλαίων για να προλάβει να “εξυγιάνει” τους σκελετούς των ευρωτραπεζών (stress test των τραπεζών τον Οκτώβριο) πριν σταματήσει αυτό το ποτάμι να τρέχει προς την Ευρωζώνη.
Οι κινήσεις αυτές όμως δημιουργούν και εντείνουν τις αποπληθωριστικές πιέσεις στο εσωτερικό της Ευρωζώνης προκαλώντας ένταση και αποσταθεροποίηση μεταξύ των οικονομιών της που βρίσκονται σε πρωτοφανή ανισορροπία μεταξύ τους.
Η νέα απειλή λόγω της κρίσης που ξέσπασε στην Ουκρανία πυροδοτεί αυτές τις απειλές με ένα απρόβλεπτο τρόπο καθώς απειλεί την πλέον ευαίσθητη διασύνδεση του τραπεζικού συστήματος της ισχυρότερης ευρω-οικονομίας, της γερμανικής με την ρωσική οικονομία και τις τράπεζές της.
Απέναντι σ’ αυτό το συνονθύλευμα των αντιφάσεων της κρίσης στην Ευρωζώνη ο κ. Ντράγκι επεκτείνει τις λεκτικές διαβεβαιώσεις του για τα “όπλα” που θα χρησιμοποιήσει οσονούπω – για να καθησυχάσει τις αγορές και να κρατήσει ζωντανές τις εισροές κεφαλαίων – αλλά αγωνιά για την στιγμή που αυτές οι διαβεβαιώσεις θα χρειασθεί να μπουν σε εφαρμογή.
Και αυτό γιατί ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα “ποσοτικής χαλάρωσης” θα πρέπει να αναμετρηθεί με την πραγματικότητα που υποχρέωσε τους αμερικάνους να βάλουν τέλος στο δικό τους, την αδυναμία δηλαδή να αντιμετωπίσουν την κρίση με αυτό !
Γιαν. Αγγ.