"ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΙΑ"

"ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΙΑ"

« Τίποτα δεν είναι το ίδιο πια »

 

Αθλητικό κέντρο Δυτικών, Σαββάτο 11 π.μ. Διασταυρώθηκαν τα βλέμματα μας ενώ έτρεχα. Εγώ με το μπλουζάκι ΒΙΟ.ΜΕ. και εσύ με τα τατουάζ, το ξυρισμένο κεφάλι και το μπλουζάκι “Special Police” με το σχήμα των πειρατών στην πλάτη. Ήσουν ο μόνος που με παρατήρησες. Ο αρχηγός σου έδινε εντολές στους 3 νέους επίλεκτους να κάνουν κάμψεις…

Τι συμβαίνει ; Έτρεχα στο στίβο όπως κάθε φορά στη γειτονιά μου. Σήμερα είναι διαφορετικά. Μάλλον τίποτα δεν είναι το ίδιο από την Τετάρτη τα ξημερώματα που δολοφόνησαν τον Π. Φύσσα. Τρέχω νοιώθοντας συσσωρευμένη οργή. Τίποτα δεν είναι το ίδιο πια. Ούτε οι πυροβολισμοί που άκουγα κάθε Σάββατο από τις ασκήσεις σκοποβολής του στρατοπέδου, ούτε τα καθημερινά τους πρωινά εμβατήρια. Είχαν γίνει μια συνήθεια για μένα τόσα χρόνια. Τα θεωρούσα γραφικά και παρωχημένα.

Τίποτα δεν είναι το ίδιο πια. Κάθε βολή είναι ένας θάνατος. Και εσύ είσαι ένας δολοφόνος. Προετοιμάστηκες, έχεις βγει στους δρόμους, εμφανίζεσαι θρασύτατα στη γειτονιά μου, στην καθημερινότητά μου. Από την στιγμή που σε είδα δεν κατέβασα χαμηλά το κεφάλι. Κοίταζα μπροστά, στον μπλε ορίζοντα. Έτρεχα σταθερά. Εσύ έφυγες μετά από λίγο. Εγώ  έμεινα. Έτρεχα με δάκρυα από μίσος, ενώ τα πόδια μου έκαιγαν. Έτρεχα ενάντια σε σένα, ενάντια στο σύστημα σου που με στραγγαλίζει. Έτρεχα για τη ΖΩΗ. Έφτυσα πάνω στο αποτύπωμα που άφησε η αρβύλα σου στο χώμα, δίνοντας την υπόσχεση ότι θα τα πούμε στο δρόμο. Εξοπλίσου. Όπως και εγώ. Με όπλο την καρδιά. Εσύ όμως ; Θέλω να σε δω όταν τελειώσουν οι σφαίρες των διπλανών σου και θα σου έχει πέσει το μαχαίρι του φόνου.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το βλέμμα σου σκουλήκι. 

Δεν πιστεύω στην δικαιοσύνη των μνημονιακών. Μόνο τα λαικά δικαστήρια θα αποφέρουν δικαιοσύνη.

ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΧΑΙΔΑΡΙ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ 

ΘΑ ΣΑΣ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ.

 

Επιτέλους, ενιαίο μέτωπο και πολιτοφυλακές ενάντια στους φασίστες και το κράτος τους.

Ε.

27.09.13